Νικόλαος Μήτσης του Γεωργίου

Έφυγε πριν λίγες μέρες, ο Μήτσης Νικόλαος του Γεωργίου (αδελφός του Κόνσουλα) 82 ετών, που γεννήθηκε στο Αντρώνι και διέμενε στη Θεσσαλονίκη.
Στα παιδιά του Γιώργο, Μαρία και σε όλους τους συγγενείς του, εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
Γνώρισα τον μπάρμπα Νίκο εντελώς τυχαία στο λιμάνι, το 1971 και έκτοτε τον έβλεπα όταν βρισκόμουν στη Θεσσαλονίκη. Έφυγε από το χωριό μας μετά τον πόλεμο μαζί με πολλούς συγχωριανούς μας για ένα καλύτερο μέλλον, τότε που διαφέντευαν το λιμάνι Θεσσαλονίκης οι γνωστοί συμπατριώτες μας. Για τα δεινά που τράβηξαν τότε, ελπίζω να γράψω αργότερα αν βέβαια το επιτρέψουν οι συνθήκες.
Πηγή: http://www.antroni.gr/cms/o-topos-mas/meletes-pnevmatika/vivlia-entypa/vivlia-toy-topou-mas/1318-nikolaos-mitsis-tou-georgiou

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΠΑΝΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

  

Μετά την ήττα του Παπαφλέσσα, οι Δεληγιάννηδες, οι γιοι του Κολοκοτρώνη και ο Ζαΐμης, επεδίωξαν να καταλάβουν την Τρίπολη όπου είχε εγκατασταθεί το σώμα του Βάσου Μαυροβουνιώτη και τα υπολείμματα των δυνάμεων του Παπαφλέσσα.

Ο Πάνος Κολοκοτρώνης, ξεκίνησε από τους Λάκκους με προορισμό την Τρίπολη. Στο χωριό Βουνό, το στρατιωτικό του σώμα, πανικοβλήθηκε από ψευδή είδηση για αιφνιδιαστική εχθρική επίθεση και διαλύθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1824, και κατευθύνθηκε προς το χωριό Συλίμνα, με τους Θ. Ρηγόπουλο, Ιωάν. Βανικιώτη και Αναστ. Σαμαρίνη, όπου βρισκόταν ο πατέρας του. Στον δρόμο, καθώς περνούσε δίπλα από ένα ξερολάγκαδο, μια σφαίρα σφηνώθηκε στο έδαφος μπροστά από το άλογο του Πάνου. Κοίταξε προς το μέρος απ’ όπου προήλθε ο πυροβολισμός και είδε δυο Βουλγάρους (με αρχηγό τον Χατζηχρήστο) που διακρίνονταν από τα σαρίκια που έφεραν.

ΤΟ ΘΥΜΙΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΝΗ

 

Κατά την β’ τουρκοκρατία, η Ηλεία απαρτιζόταν από δυο επαρχίες. Η πρώτη ήταν αυτή της Γαστούνης, με έδρα την Γαστούνη και περιλάμβανε την βόρεια Ηλεία και ορισμένα χωριά της Αχαΐας και της Αρκαδίας και η δεύτερη ήταν η επαρχία Φαναρίου με έδρα το Φανάρι της Ανδρίτσαινας. Όλες οι επαρχίες, επί τουρκοκρατίας, ονομαζόταν καζάδες. Ο καζάς[1] της Γαστούνης, ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση και καταλάμβανε όλον τον σημερινό νομό κι επιπλέον εδάφη εκτός αυτού και είχε πρωτεύουσα την Γαστούνη. Την περίοδο αυτή, στον καζά, είχαν εγκατασταθεί πολλοί Οθωμανοί, ιδίως στην πόλη της Γαστούνης, με αρχηγούς την οικογένεια των Χοτομαναίων (Otoman)[2], ενώ οι προύχοντες (κοτζαμπάσηδες), της Γαστούνης, προέρχονταν από την οικογένεια Σισίνη. Περιφερειακά, σχεδόν σ’ όλους τους οικισμούς, είχαν εδραιωθεί αρκετοί αγάδες, συγγενείς και ευνοούμενοι της οικογενείας των Χοτομαναίων.

Μεταξύ του χωριού Σώστι και του εγκαταλειμμένου σήμερα οικισμού Ακοβίτη[3]και συγκεκριμένα στην σημερινή τοποθεσία Λαβδαίικα, είχε εδραιωθεί ένα σημαντικότατο τσιφλίκι[4] από κάποιον Αγά τον Μουσταφά Μπαϊρακτάρ ή Μπαϊρακτάρη[5] της φάρας των Χοτομαναίων. Το τσιφλίκι του, νότια είχε ως φυσικό όριο τον χείμαρρο Κουρλέσα και βόρεια έφτανε πέρα από το χωριό Σώστι, κοντά στο Γαστουναίικο (Πηνειός) ποτάμι. Απ’ ανατολάς, συνόρευε με τις παρυφές του σημερινού χωριού Χάβαρι και δυτικά ενδιάμεσα από τα χωριά Αμπελόκαμπος (πρ. Καρακούζι) και Κόροιβος (πρ. Κελεβή). Ο Μουσταφά αγάς, βασικά ήταν άνθρωπος φιλόθρησκος, αλλά νταής, κάπου- κάπου όμως έπεφτε και σε δρόμο, ενώ ήταν και μεγάλος συμφεροντολόγος. Αγάπαγε πολύ την γη, ως περιουσία, ήθελε να την διαφεντεύει και να την έχει αβέρτικη και πάντοτε προσπαθούσε να την αυγατίσει όσο περισσότερο μπορούσε. Λέγεται, ότι κάποτε έστειλε με το έτσι θέλω και οργώσανε τα χωράφια από την άλλη μεριά της Κουρλέσας στην τοποθεσία Κακάβι, στα Καρζέϊκα (ιδιοκτησίας του Καρζή) με σκοπό να τα καταπατήσει.

ΠΕΤΡΙΝΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

Xωρίς λόγια για να θυμηθούν οι μεγαλύτεροι και να γνωρίσουν οι νεώτεροι. 

Κώστας Πανούτστος του Βασιλείου (Σπανός)

 Έφυγε σήμερα 25.10.2014, ο Κώστας Πανούτστος του Βασιλείου (Σπανός) σε ηλικία 59 ετών.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Κυριακή 12.00 στο Αντρώνι.
 Στον πατέρα του τον μπάρμα Βασίλη, στη σύζυγο τουΑσήμω, στα παιδιά του Βασίλη, Αργύρη, Αφροδίτη, στα αδέλφια του Άγγελο, Αργύρη, Γιάννη και σε όλους τους συγγενείς του, εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
 Ο Κώστας, ήταν σεμνός, αληθινός σ' όλα του, χαμηλών τόνων, ένα φτωχόπαιδο που κοίταζε πρωτίστως την οικογένειά του, τη δουλειά του αλλά συμμετείχε ενεργά και με πάθος στις εκδηλώσεις του χωριού μας.
 Ήταν ένας ήσυχος βιοπαλαιστής της ζωής, που δούλεψε ως οδηγός στα ασθενοφόρα της Ηλείας από όπου και συνταξιοδοτήθηκε πριν δύο περίπου χρόνια. Δεν πρόκανε όμως να ησυχάσει και να αράξει στο χωριό του αφού ύστερα από λίγους μήνες, εντελώς τυχαία διαπίστωσε πρόβλημα με την υγεία του.
 Στον ενάμιση χρόνο της περιπέτειας του, ενημερωνόμουν διαρκώς για την πορεία του και απέφευγα να τον επισκεφτώ (για ευνόητους λόγους). Λίγες μέρες πριν και όταν έμαθα ότι είναι πλέον σοβαρή η κατάστασή του, έτρεξα και τον είδα στο Αττικό Νοσοκομείο. Εκεί ενημερώθηκα από την Ασήμω και τ΄ αδέλφια του (που στάθηκαν κοντά του όλο αυτό το διάστημα), ότι είχε καταπολεμήσει την ασθένειά του αλλά δυστυχώς μας έφυγε από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη.

Η ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΛΑΝΙΑΡΑΣ ΝΥΦΗΣ

Μια φορά, σε κάποιο χωριό του τόπου μας, ήτανε μια γυναίκα αλανιάρα, που είχε βρωμίσει ούλο το χωριό με τα τερτίπια της. Όμως καθώς λέει ο λαός: «Να ’χα πουτάνας ρίζικό, να ’χα πουτάνας τύχη», ότι και να έκανε η τύχη της μια μέρα άνοιξε μ’ ένα καλό παιδί, χωριατόπαιδο νοικοκυρόπαιδο, που την αγάπησε πολύ και θέλησε να την κάμει γυναίκα του. Αφού τα φτιάξανε και τα βρήκανε μεταξύ τους, κανονίσανε να κάνουνε τον γάμο με τρικούβερτο γλέντι και ταβούλια. Η μάνα του όμως, ψάχνοντας και κουβεντιάζοντας με γνωστούς από το χωρίο της νύφης, έμαθε ότι η μέλλουσα νύφη της δεν ήταν παρθένα και αυτό δεν άρεσε καθόλου στην οικογένεια του γαμπρού και η γκρίνια πήγαινε και εχότανε καθημερινά.

-Τι της ζήλεψες παιδάκι μου; Αυτή την περπατημένη! Όμορφος είσαι, νέος είσαι νοικοκύρης είσαι τι άλλο θέλεις; Του τσιριμόνιαζε τ’ αυτιά η μάνα του.

-Τήρα να την παρατήκεις και να βρεις μια καλή τσουπούλα, ας είναι και φτωχειά. Ευτούνη δεν είναι για το κονάκι μας, διώχτη να πάει στο διάβολο και άκου εδώ: «Το μοναστήρι να ’ναι καλά κι’ από καλογέρους βρίσκουμε»! Του έλεγε και ο πατέρας του.

Ο γιος της, όμως δεν έκανε πίσω με τίποτα, λες και είχε φάει το μαγιοβότανο, απάνου κατ’ απάνου, σώνει και καλά, να την παντρευτεί. Και τι να κάνουν, οι δικοί του; Θα ντροπιαστούνε στο χωριό με την παρθενιά της νύφης, διότι την άλλη μέρα από το μυστήριο να βγάλουνε το ματωμένο σεντόνι το πρωί στην βεράντα τους.

Γεώργιος Παπαντώνης (Τομαράς)

Έφυγε χθες Σάββατο 18.10.2014, ο μπάρμπα Γιώργης Παπαντώνης (Τομαράς) σε ηλικία 93 ετών.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 14.00 στη γενέτειρά του το Αντρώνι.
Στα παιδιά του Κωνσταντίνα, Γιάννη, Νίκο, Χρήστο, Παναγιώτη, Γεωργία και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.