Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2022

Ιωάννης Παπαδημητρόπουλος 1936-2022 Πανόπουλο

Έφυγε από κοντά σήμερα Κυριακή 18.09.2022 ο Γιάννης Παπαδημητρόπουλος του +Μιλτιάδη και της +Σωτηρούλας που γεννήθηκε πριν 86 χρόνια στο Αντρώνι.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Δευτέρα στις 16:00 στο Πανόπουλο.

Στα παιδιά του Μέλτη και Σωτηρούλα στα αδέλφια του Μέλτη και Νικούλα και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.

Ο μπάρμπα Γιάννης ήταν ένας ευχάριστος και ομιλητικός τύπος που η φιγούρα του θα μας λείψει όταν μας καλο υποδεχόταν μπροστά στον φούρνο του.

Είχαμε κάνει πολλές κουβέντες, μόνον φέτος δεν τον είδαμε ύστερα και από την περιπέτεια της υγείας του.

Μας είχε υποσχεθεί να μας δώσει φωτογραφίες της οικογένειάς του αλλά δεν πρόκανε.

Ο μπάρμπα Γιάννης έμεινε ορφανός από τσορομπίλη ενός χρόνου όταν το φθινόπωρο του 1936 τον πατέρα του τον Μιλτιάδη,  τον πλάκωσε ένα δέντρο που έκοβε στα Ζαχαρέικα, ιδιοκτησίας του Πάνου του Μήτση. Είχαν ειπωθεί διάφορα περί εκδίκηση της φύσης αλλά δεν είναι της ώρας.

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2022

ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΠΑΛΑΣΚΑ ΑΠΟ Γ. ΣΙΣΙΝΗ

 

Εχθρός των Μπαλασκαίων ήταν ο Γεώργιος Σισίνης, όστις επεδίωκεν ευκαιρίαν προς εξόντωσίν των. Η έχθρα αυτή προήλθεν εκ του ότι, ενώ οι Μπαλασκαίοι κατ’ αρχάς συνειργάζοντο με τον Γ. Σισίνην, συνδεθέντες κατόπιν με τους Κολοκοτρώνην, Αυγερινόν και Παπασταθόπουλον, ηρνήθησαν να ενισχύσουν το υπ’ αυτόν στράτευμα.

Υπό το πρόσχημα της συμφιλιώσεως, ο Σισίνης εκάλεσε τους αδελφούς Ανδρόνικον, Χριστόδουλον και Νικόλαον Μπαλάσκαν εις Γαστούνην, έχων υπ’ όψιν να τους εξοντώσει εκδικούμενος την άρνησίν των να τον ενισχύσουν.
Οι αδελφοί Μπαλάσκα ανύποπτοι, εδέχθησαν την πρόσκλησιν και μετέβησαν εις Γαστούνην προς συνάντησιν του Γ. Σισίνη, όστις τους υπεδέχθη φιλικώτατα δια να μη τυχόν εννοήσουν τι το ύποπτον, έως ότου επιτύχη του σκοπού του. Τότε ως από μηχανής θεός έφθασεν ο επ’ αδελφή γαμβρός των Μπαλασκαίων καπετάν Στέργιος εκ Γουμέρου. Ούτος, έχων προϋπηρετήσει υπό τον Σισίνην, εγνώριζε την προς τους Μπαλασκαίους έχθραν του και τας διαθέσεις αυτού και, ως εκ τούτου φοβηθείς περί της τύχης αυτών, με πολλά παλικάρια, μετέβη εις την Γαστούνην, ακριβώς καθ’ ήν ώραν  ο Σισίνης εγευμάτιζε μετά των τριών αδελφών Μπαλάσκα εις την οικίαν του. ο καπετάν Στέργιος εισελθών και παρουσιασθείς, είπε προς τον Σισίνην: 

ΚΑΨΑΛΗΣ ή ΚΑΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΨΑΛΙΣΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΑΦΙΩΝ!

Γράφει: ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Ένα από τα παλιά επαγγέλματα που μας είναι τελείως άγνωστα και έχουν χαθεί ήταν και αυτό του καψάλη ή καψή.

Στην Ελλάδα και ιδίως στην Πελοπόννησο, εντοπίζουμε πολλές οικογένειες με αυτό το επίθετο. Το Καψής προέρχεται από το αγροτικό επάγγελμα του καψή. Ο καψής ή καψάλης ήταν ο ειδικός άνθρωπος να βάζει φωτιές σε καλαμιές και να κάνει αντιπύρια (αντιπυρικές ζώνες με την βοήθεια της φωτιάς), κατά τις μη ελεγχόμενες πυρκαγιές. Στην τουρκική γλώσσα kapsal ή kapsali σημαίνει ο κοινοτικός, ο δημόσιος.

ΚΟΥΡΕΛΟΥ…ΤΟ ΠΟΛΥΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ…!

Συλλογή –καταγραφή Ηλίας Τουτούνης

«Πενία τέχνας κατεργάζεται», ανέφερε ο αρχαίος Έλληνας ποιητής Θεόκριτος που έζησε τον 3ον αιώνα π.Χ., δηλαδή η φτώχεια υποχρεώνει τον άνθρωπο να επινοεί τρόπους για την αντιμετώπισή της.

ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΜΑ

Όλα τα ρούχα που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι όποια φθορά κι αν είχαν τα μπάλωναν και τα χρησιμοποιούσαν μέχρι να φθαρούν τελείως. Όταν ένα ρούχο δεν άντεχε άλλα μπαλώματα και έπρεπε να αποσυρθεί, ποτέ δεν το πετούσαν στα σκουπίδια όπως δυστυχώς γίνεται σήμερα.

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2022

Γεώργιος Κότσαλης (Γιόκας) 1925-2022

Έφυγε από κοντά μας σήμερα Δευτέρα 12.09.2022, ο Γεώργιος Κότσαλης (Γιόκας) που γεννήθηκε πριν 97 χρόνια στο Αντρώνι.

Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη στις 16.00 στη γενέτειρά του 
 
Στα παιδιά του Κώστα, Νίκο, Αλεξάνδρα, Μαρία και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
 
Ο μπάρμπα Γιώργης (Πόντικας) ήταν ένας καλοσυνάτος συμπατριώτης χαμηλών τόνων που τήραγε μόνο την δουλειά του και την οικογένειά του. Από  το 2009 σπέμεινε μονάχος αφού έχασε την αγαπημένη του σύζυγο Αικατερίνη. 
Έχουμε καταγράψει αρκετές στιγμές με τον μπάρμπα Γιώργη που εν καιρώ θα σας παρουσιάσουμε. 

ΦΟΥΡΝΟΣ ΚΑΙ ΦΟΥΡΝΑΡΙΟ…!


 Καταγραφή Ηλίας Τουτούνης

Ένα από τα απαραίτητα βοηθητικά κτίσματα στην συστάδα του κάθε νοικοκυριού στην ύπαιθρο, ήταν και το φουρναριό με τον φούρνο. Ο φούρνος ήταν ένα ιδιαίτερο κτίσμα που δεν αποτελούσε αποθηκευτικό χώρο, αλλά ανήκε στα ακίνητα εργαλεία παρασκευής ψωμιού και φαγητού. Συνήθως κατασκευαζόταν μέσα σε κατώι, ή στην αποθήκη ή και στον αυλοίο χώρο του σπιτιού. Μια παροιμιώδης φράση αναφέρει την αναγκαιότητα του κάθε νοικοκυριού να έχει δικό του φούρνο: «Σπίτι δίχως φούρνο, γρέκι δίχως πράματα!»

Ο προσανατολισμός της καμάρας (πόρτας) του φούρνου, γινόταν πάντοτε με βάση των δεδομένων του αέρα, του ανεμόβροχου και ίσως και του διαθέσιμου χώρου. Η ιδανικότερη εποχή για να κτισθεί ένας φούρνος ήταν η καλοκαιρινή περίοδος. Λέγανε ότι ο φούρνος χτίζεται από του Αγίου Κωνσταντίνου μέχρι του Σταυρού, δηλαδή περίπου από τα μέσα Μαΐου έως τα μέσα του Σεπτεμβρίου. Ο λόγος ήταν για την στατικότητα και την ταχύτερη ξήρανση του πηλού. Για να κατασκευάσουν ένα φούρνο αρχικά επέλεγαν τον χώρο και μετά κατασκεύαζαν ένα ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο κτίσμα από πλίθες, τούβλα ή πέτρες, ύψους περίπου ογδόντα εκατοστών του μέτρου μήκους δύο μέτρων και πλάτους ενάμισι μέτρου περίπου. Αφού το κατασκεύαζαν και το γέμιζαν μέσα με πέτρες και χώμα, τέλος επάνω κατασκεύαζαν αν μια επίπεδη επιφάνεια (πλάκα). Από εκεί και επάνω άρχιζε η κατασκευή του φούρνου.