Τα περίφημα από την ιστορία του 21, κεράσια του Λάλα!

Πριν λίγες μέρες είδα στην ομάδα του Λάλα, ένα χαρτοκιβώτιο με πετροκέρασα από το Λάλα.

Ρώτησα αν υπάρχουν στην Αθήνα ή εάν τα προμηθεύει κάποιος να μου στείλει με κούριερ! Ο κύριος που τα είχε αναρτήσει, μου πρότεινε να πάω στο Παγκράτι να μου δώσει, τον ευχαρίστησα για την προσφορά του αλλά εγώ ήθελα να αγοράσω για να βοηθήσω κατά κάποιο τρόπο και τους συμπατριώτες παραγωγούς!
Έχω φίλους εκεί του είπα, που θα προθυμοποιηθούν..., αλλά δεν θέλω να τους αγγαρέψω.
Δεν πρόκανα να τελειώσω την φράση και να σου βγήκε ένας φίλος, συνοδοιπόρος στον σύλλογο «Ωλονό», ο Τάσος Καραμέρος, γνωστός για τις πλούσιες δραστηριότητές του στο Λάλα αλλά και ευρύτερα στην Ορεινή Ηλεία.
Ο Τάσος εκεί, έθιξε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα: «ότι δεν αξιοποιούμε την παραγωγή του κερασιού και δεν μπορεί να τα προμηθευτή στην Αθήνα κάποιος ενδιαφερόμενος αλλά και στο Λάλα πολλές φορές είναι δυσεύρετα για τους περαστικούς. Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού όσοι έβγαλαν έστω ένα μεροκάματο από τα κεράσια φέτος στο χωριό παρότι στο Super Market κεράσια άλλων περιοχών πωλούνται 5 και 6 ευρώ το κιλό και θα πρέπει να προβληματιστούμε εδώ στο χωριό».
Έγραψε πολλά ο Τάσος και για την αφεντιά μου που με συγκίνησαν
και δεν μπορούσα να συνεχίσω να γράφω.
Με σύστησε με τα καλύτερα λόγια στους συμπατριώτες τους Λαλαίους.
Στην συνέχεια, πήγε μάζεψε κεράσια από τις κερασιές του, δύο κιβώτια παρακαλώ που θα ξεπερνούσαν τα 10 κιλά. Τα πήγε στον Πύργο χθες και σήμερα το πρωί τα παρέλαβα. Είναι πεντανόστιμα κεράσια χωρίς φάρμακα και ραντίσματα που λόγο και της ιδιαίτερης κατάστασης που περνάω αυτό τον καιρό, ήταν βάλσαμο και θα βοηθήσουν…, μαζί και την ψυχολογία μου.
Πήγα ένα κιβώτιο στις μικρές μου, να δοκιμάσουν άλλα κεράσια όχι σαν και αυτά που ήξεραν όπου η πιο μικρή, η Αγάπη, τα «τσάκισε»!
Να είσαι καλά Τάσο μου, την κίνησή σου αυτή δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

Κώστας Παπαντωνόπουλος Ιούνης 2020
Πηγή: www.antroni.gr

https://www.facebook.com/groups/30419042132/10156968892132133/?comment_id=10156969026967133&reply_comment_id=10156969239392133&notif_id=1591017050349907&notif_t=group_comment_mention

Η ΠΡΩΤΗ ΑΛΩΝΙΣΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ....!

Η αλωνιστική μηχανή, είναι από τα πιο σημαντικά βιομηχανικά εργαλεία των γεωργών.

Έκανε την εμφάνισή της στην Ευρώπη στις αρχές του 20ου αιώνα, όμως στην Ελλάδα άργησε, ήλθε αργότερα, τρεις δεκαετίες περίπου.

Ήταν το αγροτικό εργαλείο που βοηθούσε πολύ στο να διαχωρίσει ο καρπός (σιτάρι κριθάρι βρώμη) από το άχυρο και αργότερα επεκτάθηκε και στο καλαμπόκι, φασόλι, φακές, ρεβύθια κ.λπ.

Αχ! παπαδιά..., χορεύει ο Νιόνιος

Δείτε το βίντεο και ΕΔΩ

Προσοχή! Όχι για «καθώς πρέπει...», και με την παραμικρή διαμαρτυρία, το βίντεο θα κατέβει ασυζητητί.
Σκοπός μας δεν είναι να μειώσουμε κανέναν, γλέντι ήταν μεταξύ μας, στο σπίτι μας - χωριό μας και όλοι λίγο πολύ τα είχαμε «τσούξει».
Δεν συμφωνούμε με τις σαμπάνιες τα άνθη και τις φιγούρες αλλά αυτήν την ώρα όλα επιτρέπονται.
«Όπου πατώ το πόδι μου και ρίχνω την ματιά μου, μεγάλος ντόρος γίνεται γύρω από το όνομά μου…».
Ποιος δεν είχε ακούσει αυτούς τους στίχους (του Τσαουσάκη) που τους έλεγε στα ΚΤΕΛ του Πύργου ο Αντωνάλ, ο μπάρμπας του Νιόνιου που χορεύει εδώ.
Οκτώ ώρες βίντεο εκείνο το βράδυ με τις γυφτοπούλες να μπαινοβγαίνουν στο πλάνο και στο τέλος να, ήλθε η δικαίωση. Αυτό θα πει αυθεντική λαογραφία. Η ζωή μας όλη!
Χαμός..., όταν ο Νιόνιος και η παρέα του βγήκαν στην πίστα. Το πλάνο χάθηκε ανάμεσα στα κορμιά της νεολαίας που κύκλωσε την πίστα και χειροκροτούσε αδιάκοπα. Προκάνουμε μόνον λίγες ανεπανάληπτες στιγμές όταν ανεβάσαμε την κάμερα με κοντάρι επάνω από τα κεφάλια των θεατών.
Χόρεψαν εκατό νοματαίοι στο γλέντι αλλά σε κανέναν όμως δεν σηκώθηκαν να τον χειροκροτούν οι νιές.
Το στιλ και η αρχοντιά στο μεγαλείο τους.
Οι σαμπάνιες να ρέουν και ο Νιόνιος αντί για το ποτήρι να βουτάει την μπουκάλα από τον Παυλάκο, να ρουφάει και παράλληλα να χαιρετάει.
Αν και στην αρχή τους δυσκόλευε η ισορροπία όταν ο καλλιτέχνης είπε: «σάξε το τρίφυλλο του παπά», σάξανε… και ήλθε η αποθέωση με το «πούτανε και πούτανε και καρά πούτανε».
Απολαύστετο…

Τα τραγούδια της Μποκοβίνας και ο Άγγελος Μαρκόπουλος

Δείτε το τραγούδι και ΕΔΩ 

Όταν ένας άνθρωπος επιμένει να τραγουδήσει εκτός συναγωνισμού το ίδιο τραγούδι και σε δύο διαγωνισμούς δημοτικού τραγουδιού, αυτό κάτι θα σημαίνει.
Η πρώτη προσπάθεια του  Άγγελου Μαρκόπουλου (όπως θα δείτε και στα βίντεο) ήταν το 2010 στην Κάπελη και η δεύτερη πέρσι το 2019 στο Κούμανι. Τον έχω ξανά-καταγράψει να τραγουδάει στις εξορμήσεις των Γιαρμεναίων (ενδιάμεσα σε αυτά τα έτη) στο δικό μας ποτάμι τον Ομηρικό Σελλήει όπως το λέμε τελευταία. Δεν θα εκφέρω άποψη ούτε είναι δική μου δουλειά αν είναι ή δεν είναι δικά μας τα τραγούδια αφού όπως λέει ο  Άγγελος τα κατέγραψε στην Μποκοβίνα η Δώρα Στράτου, η ιδρύτρια του ομώνυμου συγκροτήματος Ελληνικών Χορών.

Δείτε το τραγούδι και ΕΔΩ

Περισσότερο όμως από τα τραγούδια θα ήθελα να σας γνωρίσω αυτόν τον παρεξηγημένο τύπο, τον συμπατριώτη μου τον Άγγελο από την Γιάρμενα που όπως η ζωή μας έχει διδάξει, «ουδείς προφήτης στον τόπο του».

Επί το έργον τα νιάτα με χορευτικά τραγούδια στο τέλος της εκδήλωσης

Περβολαριά, το φεγγάρι

Τι στέκεις μαραμένη Αλεξάνδρα (Αγγελής του Σμιρδέλη)