![]() |
Έπειτα από πολλή δουλειά ο σύλλογος μας κατάφερε και έκδοσε το Βιβλίο του χωριού μας Αγίου Ιωάννη, του οικισμού Τσιχλεικα και την δεκάχρονη ιστορία του συλλόγου μας. Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο γνωστός ιστοριοδίφης και λαογράφος Ηλίας Τουτουνης.
Κούμανι και Αντρώνι ο θεός να σε γλυτώνει και αν περάσεις από τη Γιάρμενα θα σε ψήσουνε στα κάρβουνα και αν περάσεις από τη Δίβρη θα σε φάει το μαύρο φίδι.
![]() |
Έπειτα από πολλή δουλειά ο σύλλογος μας κατάφερε και έκδοσε το Βιβλίο του χωριού μας Αγίου Ιωάννη, του οικισμού Τσιχλεικα και την δεκάχρονη ιστορία του συλλόγου μας. Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο γνωστός ιστοριοδίφης και λαογράφος Ηλίας Τουτουνης.
Έφυγε από κοντά μας την Παρασκευή 24.05.2024 ο Αντώνης Παπαντώνης του Γεωργίου και της Αγγελικής που γεννήθηκε πεις 66 χρόνια στην Πέρσαινα Ηλείας.
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Σάββατο στις 15.00 στην Πέρσαινα.
Στην σύζυγό του Δέσποινα, στα παιδιά του Γιώργο, Κωνσταντίνο, Παναγιώτη, Αγγελική και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
Ο παπούς του αείμνηστου Αντώνη ήταν Αντρωναιός που πήγε σώγαμπρος στην Πέρσαινα.
Ευχαριστούμε για την ενημέρωση τον φίλο Γιώργο Μαρκόπουλο από την Γιάρμενα!
Έφυγε από κοντά μας την Δευτέρα 20.05.2024 ο Νικόλαος Θεοδωρόπουλος (Σούτας) που γεννήθηκε πριν 90 χρόνια στην Βουλιαγμένη (Μπουρντάνου).
Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη στις 12:00 στο Ναό της Ανάληψης του Σωτήρος στο Πανόπουλο.
Στην σύζυγό του Ευροσύνη στα παιδιά του Δημοσθένη, Θανάση, Κώστα, Ασημίνα, Πόπη και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας.
Ο αείμνηστος Νίκος παντρεύτηκε το 1963 την Ευροσύνη, κόρη του Δημοσθένη Κανελλόπουλου από το Αντρώνι που διατηρούσε αρχοντικό στο Κατσαρού Αντρωνίου. Από το Κατσαρού παντρεύτηκε την Ασήμο Μπακάλη (του Κιάμου) και μετοίκησε στα Ντουκέικα, συνοικισμό δίπλα στα Κατσαντωνέικα στο Πανόπουλο. Ο Νίκος όμως έφτιαξε σπίτι στην αγορά στο Πανόπουλο που με την σύζυγό του απέκτησαν 7 παιδιά. Τον Δημοσθένη, τον Θανάση, τον Κώστα, την Ασημίνα, την Πόπη, τον Θοδωρή που έφυγε στις 26.02.2016, 44 ετών και την Θεοδώρα που έφυγε στις 6.11.2020, 50 ετών.
Ευχαριστούμε για την ενημέρωση τον φίλο Γίωργο Μαρκόπουλο από την Γιάρμενα!
Η Βάπτιση του Μιχάλη μας το 1988, στην Αγία Παρασκευή Αντρωνίου με κουμπάρο (Νονό) τον συνάδελφο και φίλο μας, Φάνη Μανεσιώτη.
Το τραπέζι και το γλέντι έγινε στο Πανόπουλο, στην ταβέρνα του αείμνηστου Μίμη Ντίνου.
Το βίντεο αποτελείται από τρία μέρη
Α. μέρος η τελετή (μυστήριο) στην εκκλησία.
Β. μέρος, τραπέζι και γλέντι.
Γ. μέρος χορός και τραγούδια της τάβλας.
Έφυγε από κοντά μας σήμερα Πέμπτη στις 4.04.2024 ο αγαπητός μας συμπατριώτης Αθανάσιος Βασιλόπουλος του Παναγιώτη και της Γεωργίας που γεννήθηκε πριν 59 χρόνια στην Πέρσαινα.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει αύριο Παρασκευή στις 12:30 το μεσημέρι στην Αγία Τριάδα στην
Πέρσαινα.
Στα αδέλφια του Γιώργο, Γιάννη, Ηλία, Νίκο και σε όλους
τους συγγενείς του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια!
Ο Θανάσης ήταν ένα αξιαγάπητο παιδί στην τοπική κοινωνία που
βοηθούσε όλους όσους είχαν ανάγκη.
Καλό του ταξίδι και να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον
αγκαλιάσει!
Ευχαριστούμε για την ενημέρωση τον φίλο της σελίδας Γιώργο
Μαρκόπουλο από την Γιάρμενα!
Έφυγε από κοντά μας χθες Τετάρτη 3.04.2024 η Αγγελική Γκουντάνη σύζυγος Κωνσταντίνου Γκουντάνη που γεννήθηκε πριν 71 χρόνια στην Ήπειρο.
Η κηδεία της θα γίνει σήμερα Πέμπτη 15.00 στο Κούμανι.
Στα παιδιά της Ανδρέα, Νίκη, Μαρία, Γεωργία, Κατερίνα και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας.
Ο σύζυγός της έφυγε πέρυσι, στις 21.04.2023 και ο γιός της Χρήστος την Παρασκευή 12.01.2024
Οι πληροφορίες προέρχονται και από τον φίλο της σελίδας, Γιώργο Μαρκόπουλο από την Γιάρμενα.
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΡΑΜΠΕΛΩΝ «Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
Τον καιρό του αντάρτικου λέγανε ότι, ένας αντάρτης κυνηγημένος, ταλαιπωρημένος, άκουρος και άξουρος, ένα Σαββατόβραδο έφτασε αργά σ’ ένα χωριό. «Έβρεχε, ο Θεός με τον Θεό», ψάχνοντας που να τρουπώσει να βγάλει την νυχτιά του, πήγε προς την εκκλησία, εκεί βρήκε την πόρτα της ανοιχτή και μπήκε μέσα. Έκανε μια εξερεύνηση και βρήκε ένα εικονισματάκι του Αγιώργη, το πήρε στα χέρια του, έκανε τον σταυρό του μπροστά στο εικόνισμα, το προσκύνησε και ψέλλισε:
-«Συγχώρα με Άγιε μου, αλλά εσύ μπορείς να με βοηθήσεις και εγώ, σου τάζω ότι δεν θα σ’ αφήκω έτσι!».
Κατόπιν έχωσε το εικόνισμα μέσα στο σακίδιό του και στην συνέχεια έπιασε μια άκρη σ’ ένα στασίδι και από την τρανή κούραση και ταλαιπωρία που είχε, αποκοιμήθηκε. Τον ξύπνησε ένα κρακ, που έκανε το ζεμπερέκι της πόρτας. Όπως λαγοκοιμότανε, τράβηξε το πιστόλι του και περίμενε ακούνητος και αμίλητος να ιδεί ποιος μπαίνει. Σε μια στιγμή είδε τον παπά, τον άφηκε και μπήκε μέσα στο ιερό και την ώρα που ετοιμαζότανε να λειτουργήσει, μπήκε μέσα και τον απείλησε με το όπλο του. Ο παπάς τα έχασε στην αρχή, αλλά δεν φοβήθηκε. Ο αντάρτης του ζήτησε τα ράσα του να τα πάρει για να ντυθεί παπάς και να καταφέρει να ξεγλιστρήσει από τα μπλόκα του στρατού.
Έφυγε από κοντά μας χθες 06.07.2023 ο Ιερέας Παναγιώτης Κούτρας του Θεοδώρου και της Χριστίνας που γεννήθηκε πριν 77 χρόνια στο Κούμανι.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει σήμερα Παρασκευή στις 17.00 στο Κακοτάρι και θα ακολουθήσει η ταφή στο Κούμανι.
Στην παπαδιά του Ουρανία, στις αδελφές του Γαρουφαλλιά, Βάσω Γεωργία και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Είχε και δύο αδέλφια, τον Θανάση και τον Κώστα που δεν βρίσκονται στη ζωή.
Τον εκλιπόντα είχαμε γνωρίσει μετά το σεισμό στην Ηλεία όταν συνόδευαμε τον φίλο μηχανικό Βασίλη Συλάιδο σε αυτοψία στην εκκλησία του Κακοταρίου.
Ήταν καλός συζητητής και όπως μας πληροφόρησαν ήταν ευπρεπής, τίμιος, ευεργέτης και τυχεροί όσοι τον γνώρισαν.
«Εκοιμήθη εν κυρίω» μας είπε όταν μας ενημέρωσε ο φίλος Γιώργος Μαρκόπουλος από την Γιάρμενα και αποκάλεσε τον εκλιπόντα «Άγιο Παϊσιο της Ηλείας», με πρόταση στον Δεσπότη για αγιοποίησή του.
Ο εκλιπών Ιερέας παντρεύτηκε στις 20.01.1985 την Κακοταρίτισα Ουράνια Θεοδωροπούλου.
Έγινε Ιερέας στα 39 του χρόνια.
Χειροτονήθηκε διάκος το Σάββατο 22.06.1985 στον Άγιο Νικόλαο Πύργου και Ιερέας χειροτονήθηκε την επόμενη 23.06.1985 από τον Μητροπολίτη Γερμανό Παρασκευόπουλο στον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κούμανι.
Ο προκάτοχος του Ιερέας του χωριού παπά - Νίκος Καρκούλιας, φαίνεται ότι δεν τον ήθελε. Συλλειτούργησε όμως μαζί του κάποιες Κυριακές τον Ιούλιο του 1985.
Η πρώτη του λειτουργία ήταν στην Ανάληψη της Αχλαδινής στην επέτειο για την Μάχη στο Πούσι 30.06.1985.
Πρωτοδιορίστηκε στα Ζαχαραίικα (οικισμός του Αντρωνίου) το Σάββατο 20.07.1985 όπου και λειτούργησε. Ο επίσημος διορισμός του στο Κακοτάρι έγινε στις 6.08.1985 που έμεινε εκεί ως πριν ένα μήνα που αρρώστησε.
Οι Κακοταραίοι από την πρώτη στιγμή του είχαν παραχωρήσει οίκημα που έμεινε ως το τέλος.
Για είκοσι πέντε περίπου έτη ήταν εξομολόγος στην Ορεινή Ηλεία.
Πριν πέντε χρόνια τον τίμησε ο Μητροπολίτης Γερμανός με το οφφίκιον, (βυζαντινός εκκλησιαστικός τιμητικός τίτλος).
Πριν ένα χρόνο τον τίμησε επίσης ο δεσπότης με τον σταυρό του πρωτοπρεσβύτερου, οφφίκιο που αποδίδεται μόνον σε έγγαμο κληρικό.
Το τραγικό για τον εκλιπόντα ήταν, όταν ο γαμπρός του (σύζυγος της αδελφής του Γιωργίας), στις 12.12.1976, κατέληξε όταν έκοψε με το τσεκούρι το πόδι του και άφησε πίσω τέσσερα (4) τσορομπίλια, τρία τσουπιά και ένα παιδί.
Στις 11.06.2008 ο εκλιπών είχε αφήσει σημείωμα στον αγαπητό του ανιψιό Κώστα Καρκούλια, γιο της αδελφής του Γεωργίας.
Έγραφε: Ιερέας Παναγιώτης Κούτρας, ιερέας της σιωπής και της υπομονής, (ζητούσε) η εξόδιος ακολουθία να γίνει στον Άγιο Γεώργιο Κακοταρίου και η ταφή του στην γενέτειρά του το Κούμανι.
Κώστας Παπαντωνόπουλος Αλωνάρης 2023
Καταγραφή Ηλίας Τουτούνης
Κατά τις 5 με 10 Αλωνάρη (Ιουλίου) έκανε την εμφάνισή
απέναντι από το χωριό μου Άγναντα στο Παλιοκκλήσι περιοχή ενδιάμεσα
Βουλιαγμένης, - Ανθώνας και Αγνάντων) η πατόζα (αλωνιστική μηχανή), του Χρήστου
Χρυσανθόπουλου, με καταγωγή από τα Άγναντα. Μπροστά την ένα τρακτέρ «HANOMAG»
κατακίτρινο, σαν τα άνθη της ασφάκας και της σπαρτιάς, και πίσω σερνότανε το
τεράστιο κατακόκκινο μηχάνημα μάρκας «ΤΙΤΑΝ». Για εκείνη την εποχή και για εμάς
τα παιδιά, που δεν είχαμε ξεμυτίσει από τα χωριά μας προς τον έξω κόσμο, ήταν
κάτι το πρωτόγνωρο και το φανταστικό. Αυτή ήταν η πατόζα, ένα συρόμενο μηχάνημα
με τέσσερις τροχούς, όπου αριστερά και δεξιά της υπήρχαν πάρα πολλές τροχαλίες
συνδεδεμένες μεταξύ τους με λουριά (ιμάντες).
Η χαρά των παιδιών όταν έφθανε κοντά στα αλώνια του χωριού ήταν απερίγραπτη. Το συνεργείο την έστηνε στα αλώνια που ήσαν γεμάτα θημωνιές (σωρός από δεμάτια σίτου – βρώμης και κριθαριού), τοποθετημένα με σειρά και τάξη, ως τύμβος. Πηγαίναμε κατά μπουλούκια να ιδούμε τις δούλευε, να ακούσουμε την περίεργη βουή της, που ήταν ένας μονότονος βρυχηθμός, να ιδούμε πως έστηναν αυτή και το τρακτέρ και πως γινόταν η κίνηση.
Εκδήλωση για την «ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΛΑΛΑ» από τον Πολιτιστικό Σύλλογο & την Τ.Κ. Λάλα
Την Παρασκευή 30 Ιουνίου, στο χωριό μας θα λάβει χώρα η καθιερωμένη ιστορική εκδήλωση για την Πολιορκία του Λάλα.
Η εκδήλωση αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για να αναβιώσουμε τα γεγονότα και να υπενθυμίσουμε την ιστορική σημασία αυτής της πολιορκίας.
Στο παρακάτω αναλυτικό πρόγραμμα, παρουσιάζονται οι δραστηριότητες που έχουν προγραμματιστεί για αυτήν την ιδιαίτερη ημέρα.
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει, με πομπή των αναβιωτικών Συλλόγων από το Δημοτικό σχολείο Λάλα που θα κατευθυνθεί στον Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, όπου και θα συνεχίσει η
εκδήλωση.
Σας περιμένουμε όλους!
Έφυγε από κοντά μας στις 21.06.2023 ο γνωστός συμπατριώτης, δικηγόρος, ιστορικός και συγγραφέας Ανάστος Δημητρόπουλος που γεννήθηκε πριν 62 χρόνια στις 10.02.1961. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από την Ντάρτιζα (Αχλαδινή) και της μητέρα του από τη Χώρα Γορτυνίας το γένος Μαρίας Θ. Μαρούντα.
Ο Ανάστος αυτοσυστηνόταν ως Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Ευεργετών και Πρόεδρος του «Κοινόν Πελοποννησίων». Ήταν φανατικός υποστηριχτής της Βυζαντινής ιστορίας και της Επανάστασης του 1921 όπου και συμμετείχε ενεργά σε συνέδρια, ημερίδες και ομιλίες με συναφή θέματα.
Τον γνωρίσαμε στα μέσα περίπου της πρώτης δεκαετίας του αιώνα που διανύουμε όταν είχαμε δημιουργήσει την ιστοσελίδα www.antroni.gr όπου ο Ανάστος συμμετείχε τότε ενεργά. Χαθήκαμε λόγω των αντιθέτων ως προς την πολιτική απόψεων και βρεθήκαμε όταν ήλθε να μας βρει για να πάρει το βιβλίο μας: "Τα πολεμικά γεγονότα στην Ηλεία κατά την εθνεγερσία του 1821". Ήταν λίγο πριν την γιορτή της νικηφόρου μάχης στο Πούσι το 2022 που ήταν ο κύριος ομιλητής.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συμπατριώτες Νταρτιζαίους.
Καλό του ταξίδι!
Έφυγε σήμερα Τρίτη 20.06.2023 ο Παναγιώτης Μενούνος του Αντωνίου που γεννήθηκε πριν 52 χρόνια στην Βερβινή (Κρυόβρυση).
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τετάρτη στις 15.30 στην Μποκοβίνα (Αγία Τριάδα).
Στη μητέρα του Γεωργία, στην σύζυγό του Αντωνία, στα παιδιά του Γεωργία, Αντωνία, Αθανασία, Αντώνιο και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας.
Ο άτυχος Παναγιώτης σκοτώθηκε από τον συντοπίτη του Δερβιναίο Θεόδωρο Καρμπέτα για κτηματικές διαφορές.
Μία κουβέντα μόνον, ότι σε δυο τρία χωριά της Ηλείας κοντά μας και άλλα τόσα της Αχαΐας, μεγάλο μέρος των κατοίκων έχει το συνήθειο, την μλκ λέω εγώ να οπλοφορούν.
Ευχαριστούμε τον φίλο Γιώργο Μαρκόπουλο για την ενημέρωση.
Εις το χωρίον Κούμπερι του Δήμου Τριταίας ο Ανδρέας Λογοθέτης συνεπλάκη μετά του Π. Σώτου διά διαφοράν ολίγου βελανιδόκαρπου και ο πρώτος ετραυμάτισεν τον δεύτερον δια πιστολίου. Προφθάς όμως ο αδελφός του τραυματισθέντος και πυροβολήσας εξ εγγυτάτης αποστάσεως ετραυμάτισε τον πληγώσαντα τον αδελφόν του.
Εφημερίδα Πελοπόννησος 18.10. 1897
Η παροιμία στον τίτλο είναι από το βιβλίο του συνοδοιπόρου μου Ηλία Τουτούνη: «333 Ηλιακές παροιμίες» από τις εκδόσεις βιβλιοπανόραμα.
Με τον συγγραφέα Γιώργο Γεωργακά γνωριστήκαμε μέσα από τα μονοπάτια της λαογραφίας και οι φιλίες εξ αποστάσεως «δένονται» και συχνά είναι πιο δυνατές και αντέχουν περισσότερο στο χρόνο.
Ο Γιώργος μας εξέπληξε με αυτό το διαφορετικό βιβλίο του που μέσα από τις σελίδες του αναβιώνει σχεδόν όλο το άγνωστο «κομμάτι» της λαογραφίας γύρω από τις διατροφικές συνήθειες των προγόνων μας.
Μας εξηγεί με λεπτομέρειες την καλλιέργεια, την επεξεργασία, την συλλογή, την φύλαξη - αποθήκευση των προϊόντων και την κουζίνα μιας άλλης σκληρής αλλά νοσταλγικής εποχής του χωριού του αλλά και των όμορων ορεινών χωριών των επαρχιών Τριφυλίας, Ολυμπίας και Μεγαλουπόλεως.
Μέσα από το οπισθόφυλλο του βιβλίου του ο συγγραφέας, μας θυμίζει το σημαντικό ρόλο της φύσης στη ζωή μας και τα δώρα τα οποία απλόχερα μας προσφέρει. Επιθυμία του είναι να μας ευαισθητοποιήσει και να μας ωθήσει να τη σεβόμαστε και να την αγαπήσουμε όπως τη σέβονταν και την αγαπούσαν οι γονείς και οι παππούδες μας.