Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Αντρώνι... με την Γλυκερία στις 12 Αυγούστου

ΓΛΥΚΕΡΙΑ, μαζί της ο Βασίλης Προδρόμου στο Αντρώνι Ηλείας 12/8

Η Γλυκερία μάς καλεί σε ένα μουσικό ταξίδι για μια βραδιά ξεχωριστής διασκέδασης. Ένα πρόγραμμα που επιμελείται ο Στέλιος Φωτιάδης, με τραγούδια λαϊκά – έντεχνα – παραδοσιακά - σμυρνέικα, καθώς και τις επιτυχίες της σπουδαίας μας ερμηνεύτριας, που διακρίνεται για τη γνησιότητα, τη ζεστασιά και την αυθεντική ψυχαγωγία που χαρίζει στο κοινό της.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει, επίσης, τραγούδια από το τελευταίο της άλμπουμ «Ακολούθησα ένα αστέρι», στο οποίο καινούρια τραγούδια μπερδεύονται γλυκά με παλαιότερα, που με μια διαφορετική μουσική ματιά, αλλά και τη μεστή ερμηνεία της Γλυκερίας, παίρνουν νέα πνοή.

Πλαισιωμένη από μία ορχήστρα, αποτελούμενη από εξαίρετους μουσικούς, δημιουργεί μία μοναδική ατμόσφαιρα.

Συμμετέχει ο νέος ταλαντούχος τραγουδιστής Βασίλης Προδρόμου.


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

ΑΠΟΔΗΜΙΕΣ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ


Λαογραφική  μελέτη συλλογή Ηλίας Τουτούνης

Πολλές φορές, οι παλαιότεροι, μας ανάφεραν για μετακινήσεις εικόνων από ναό σε ναό αναφέροντας, ότι η τάδε εικόνα από την τάδε εκκλησιά ή μοναστήρι, για διαφόρους λόγους, έφευγε και πήγαινε κάπου αλλού σε κάποια άλλη εκκλησία.
Αρκετοί κάτοικοι, κυρίως της υπαίθρου και ιδίως κατά τις καλοκαιρινές νύκτες, που κοιμόντουσαν έξω, βλέποντας την περίεργη κίνηση μερικών κομητών* (αγνοώντας αυτό το φυσικό φαινόμενο), απέδιδαν αυτή την κινούμενη λάμψη σε θαυματουργικές και λατρευτικές δοξασίες λέγοντας ότι μετακινούνταν οι εικόνες από τον ένα ναό στον άλλον.
Στην περιοχή μας έχω ακούσει πολλές τέτοιες μετακινήσεις εικόνων όπως για την εικόνα της Παναγίας της Κλεισουριώτισσας, που σύμφωνα με την παράδοση, έφευγε από την Κλεισούρα και πήγαινε στον Άγιο Ηλία Πηνείας συγκεκριμένα στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου όπου προς τούτο σήμερα η Παναγία ονομάζεται Κλεισουριώτισα. Επίσης η Παναγία στην την Μονή Σωτηρούλας του Αγίου Ηλία Πηνείας φαίνεται να είχε έλθει από τις Πόρτες και την ονομάζουν Πορταΐτισσα. Η εικόνα της Ιεράς Μονής Σωτηρούλας στην Βουλιαγμένη, έφευγε και πήγαινε στην Μονή των Νοτενών.

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Φολόη: Γιάννης Κουμπούρας (1957-2018)

Έφυγε σήμερα Δευτέρα 2.07.2018 ο Ιωάννης Κουμπούρας του +Κων/νου που γεννήθηκε πριν 61 χρόνια στη Γιάρμενα.
Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη στις 11.00 στη γενέτειρά του.
Στην σύζυγό του Δέσποινα, στα παιδιά του Κώστα, Λευτέρη, στους συγγενείς του και στους συμπατριώτες Γιαρμεναίους εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας.
Ο Γιάννης ήταν καθηγητής μαθηματικών και όταν κατέβηκε στη Φολόη άνοιξε φροντιστήριο στο γειτονικό Λάλα.
Πρόεδρος του Τοπικής Κοινότητας Φολόης από την 01.01. 2011 έως σήμερα.
Ο προπάππος του ο Νικολής ήλθε σώγαμπρος από το Αντρώνι. Είχε του Κωστή το μύλο που έχει χιλιοφωτογραφηθεί και τον συναντάμε στην δεξιά όχθη στο κοινό μας ποτάμι, το Κοκαλάκη που είναι ο Ομηρικός ποταμός Σελλήεις. Ήταν από το σόι των Κωστοπουλαίων και των Σιναίων.
Ο Γιάννης ήταν λαϊκός τύπος, παιδί της παρέας που τον συναντούσες παντού, σε εκδηλώσεις, γιορτές και πανηγύρια αλλά κυρίως στην πλατεία της Γιάρμενας και στο μαγαζί του φίλου του του Γιάννη του Ταμπουρόγιαννη. Δεν δίστασε να ανέβει ακόμη και στα Τσίπιανα όταν κάναμε τη συγκέντρωση για την διάσωση του δημοτικού μας τραγουδιού στις 03.07.2009.
Η ενημέρωση προέρχεται από τον φίλο της σελίδας Γιώργο Μαρκόπουλο.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

ΚΛΗΔΩΝΑΣ- ΡΙΖΙΚΑΡΙΑ

ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΝΙΟΥ (ΚΛΗΔΩΝΑΣ)
Λαογραφική μελέτη και συλλογή Ηλίας Τουτούνης
  Πολλά χρόνια τώρα, παρακολουθώντας, κατά καιρούς, διάφορες  πολιτιστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται από Λαογραφικούς και Εκπολιτιστικούς Συλλόγους, και έχουν ως αντικείμενο δράσης αναβιώσεις εθίμων και δρώμενα βασισμένα στην ντόπια παράδοση, καθημερινά διαπιστώνω και θλίβομαι γι’ αυτό, εντοπίζοντας την πλήρη άγνοια, την προχειρότητα, την έλλειψη εμπειρίας και γνώσης, την μερική ή ολική μετάλλαξη ή τον κατακερματισμό της αρχικής μορφής, το συνονθύλευμα, και την προσθαφαίρεση στοιχείων, για να δημιουργήσουν εντυπωσιασμό και να εισπράξουν τ’ ανάλογα χειροκροτήματα και επευφημίες, από θεατές που έχουν πλήρη άγνοια περί αυτών των δρώμενων.

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

"Να 'χα νεράντζι να 'ριχνα..."


ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΝΟΣ: κλαρίνο
ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ ΣΙΝΟΣ: βιολί
ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: τραγούδι
Να 'χα νεράντζι να 'ριχνα
Να'χα νεράντζι να 'ριχνα στο πέ- μάνα - στο πέρα παραθύρι
Να τσάκιζα - να τσάκιζα το μαστραπά, ρόιδο μου
Να τσάκιζα το μαστραπά που 'χει -μάνα- που 'χει το μόσχο μέσα
Το μόσχο - το μόσχο, το τριαντάφυλλο ρόιδο μου
Το μόσχο, το τριαντάφυλλο και το – μανά - και το μακεδονίσι
που μέσα η κό - μέσα η κόρη κάθεται ρόιδο μου
που μέσα η κόρη κάθεται κε - ντάει – μανά - κεντάει χρυσό μαντήλι
Το μαντηλά - το μαντηλάκι οπού κεντάς ρόιδο μου
Το μαντηλάκι που κεντάς σε μέ- μανά - σε μένα να το στείλεις
Να μην το στεί - να μην το στείλεις μοναχό, ρόιδο μου
Να μην το στείλεις μοναχό μαιδέ - μανά - μαιδέ με την αγάπη
Και 'κείνη το - και 'κείνη το παράκουσε ρόιδο μου
Και 'κείνη το παράκουσε και μο - μωρέ - και μοναχό το στέλνει.
Τραγούδι ερωτικού περιεχομένου από τα πιο «όμορφα» τραγούδια της αγάπης που ακούγεται και χορεύεται στην Ηλεία και κατ’ επέκταση στην δυτική Πελοπόννησο. Ο ρυθμός του τραγουδιού είναι 8/8 (3-3-2) και χορεύεται στα βήματα του «ΚΑΓΚΕΛΙΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ».
Όσο και να ψάξαμε δεν βρήκαμε κανένα στοιχείο γύρω από την ιστορία του τραγουδιού, γι’ αυτό θα προσπαθήσουμε να το ερμηνεύσουμε σύμφωνα με την δική μας αντίληψη ή αν θέλετε θα το αναλύσουμε όπως εμείς το καταλαβαίνουμε.
Όλο το τραγούδι στηρίζεται σε αλληγορικές εκφράσεις που κρύβουν οι λέξεις όπως τα αρωματικά[1] φυτά και βότανα, ο μόσχος[2], ο βασιλικός[3], το τριαντάφυλλο[4], το γαρύφαλλο, το μακεδονήσι[5] ακόμη το ρόιδο[6] και ο μαστραπάς[7] που κρατάει καλά φυλαγμένα τα μεθυστικά αρώματα και άλλες λέξεις που έχουν διαφορετικό νόημα από εκείνο που φαίνεται ότι δηλώνουν.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

"ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΠΟΡΑ... ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ”, ΓΙΟΡΤΗ ΨΩΜΙΟΥ


ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝOY ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ
«Η ΑΣΤΡΙΝΙΑ»
Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Σας προσκαλούμε να παρευρεθείτε στην εορταστική εκδήλωση, του χωριού μας με θέμα: ΓΙΟΡΤΗ ΨΩΜΙΟΥ "ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΠΟΡΑ…..ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ" που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Ιουνίου 2018 και ώρα 9:00 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Αγίου Ιωάννη Αμαλιάδας.

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

«Μάθανε ότι απαυτωνόμαστε πλακώσανε κι οι γύφτοι»

Μετά την δημιουργία των Καλλικρατικών δήμων στην Ηλεία, οι άνθρωποι του κάμπου που όπως έχουμε ξαναγράψει, έχουν στρέψει τις παρωπίδες τους προς τη θάλασσα και θεωρούν τους βουνίσιους, ανθρώπους κατώτερου θεού ή αν θέλετε τα βαρίδια που θα ήθελαν να απαλλαγούν μια για πάντα.
Γι’ αυτό τον λόγο και για διαφόρους άλλους, απαξιώνουν με παντοίους τρόπους τον τόπο μας και με τις γερασμένες και μολυσματικές τακτικές τους οδηγούν τους συμπατριώτες μας στην σταδιακή εγκατάλειψη των ορεινών χωριών. Αυτό διαπιστώνεται κυρίως στο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας αλλά και στους άλλους δύο δήμους Ήλιδας και Πύργου, που είχαν την ατυχία, να συμπεριληφθούν στις τάξεις τους ορεινά χωριά του Οροπεδίου Φολόης (Κάπελης) και χωριά του Ερυμάνθου.
Η συνεχιζόμενη τεράστια απαξίωση των ορεινών χωριών, φαίνεται να προήλθε από την επόμενη μέρα που επικράτησαν οι Καλλικρατικοί δήμοι. Τότε μεγάλος όγκος πληθυσμού από τα βουνά, μεταδημότευσε προς τον τόπο κατοικίας τους, τις μεγάλες πόλεις.
Αυτή την αδυναμία την αντιλήφθηκαν «οι άρπαγες» ή αν θέλεται «οι αχόρταγοι» του κάμπου της Ηλείας, κατάλαβαν ήδη ότι δεν έχουν μεγάλο συμφέρον από τους λίγους ψήφους που απέμειναν και εγκατέλειψαν εντελώς τα πανέμορφα χωριά μας.
Σε αυτό συνέβαλε σημαντικά και η οικονομική κρίση και μαζί μ’ όλα τ’ άλλα κακά που επήλθαν στον τόπο μας, τα χωριά μας δυστυχώς όχι μόνον ερήμωσαν, αλλά έχασαν και τη ζωντάνια τους.
Οι εναπομείναντες κάτοικοι αντί να συσπειρωθούν, να πάρουν τα πάνω τους και να ανατρέψουν την καταρρέουσα κατάσταση, παραδόθηκαν αμαχητί.
Το κακό αυτό πρέπει να πάρει τέλος και για να ανατραπεί μπορεί μόνον εάν οι κυβερνώντες, εντοπίσουν την ουσία του προβλήματος που οδηγεί μαθηματικά στην πλήρη διάλυση των ορεινών χωριών. Χρειάζεται δηλαδή εγρήγορση ώστε να προχωρήσουν άμεσα στην δημιουργία ορεινών δήμων.
Η γνωστή παροιμία του τίτλου δεν έχει ως σκοπό να θείξει την ευαίσθητη κοινωνική ομάδα των ρομά. Μακριά από μας ρατσιστικά τερτίπια και ιδιαίτερα με αυτούς τους πονεμένους ανθρώπους που πολλοί είναι διαχρονικοί μας φίλοι.
Αναφερόμαστε στους άλλους, τους «γυφτοκατσαπλιάδες» που ως πλανόδιοι έμποροι παλαιών αντικειμένων, πήραν σβάρνα τα χωριά και αφού ζήλεψαν την δόξα των προηγούμενων δήμων, ήλθαν ν’ αποτελειώσουν το έργο τους και να μας τ’ αρπάξουν όλα, μαζί και την ψυχή μας.
Τ’ ακούτε ωρέ πατριώτες ο ένας βγάζει το μάτι του αλλουνού και κατόπιν παραπονιόμαστε γιατί όλη η Ελλάδα σκούζει: «Ο καλύτερος…κ.λπ.».
Όταν μάθαμε (πριν λίγες μέρες) ότι έφυγαν από το γειτονικό χωριό τα Τσίπιανα, εκατό και πλέον λαογραφικά αντικείμενα προς το νεοσύστατο λαογραφικό μουσείο της Αγίας Μαύρας του δήμου Πηνειού, ουρλιάξαμε δυνατά (στα κοινωνικά δίκτυα) με όλη την δύναμη της ψυχή μας.

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Γεώργιος Κότσαλης (Γκούτσης) 1955-2018


Έφυγε σήμερα Παρασκευή 1.06.2018 ο Γεώργιος Κότσαλης του Κωνσταντίνου ( Γκούτση) που γεννήθηκε πριν 63 χρόνια στο Αντρώνι.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Σάββατο στις 12.00 στη γενέτειρά του.
Στην μητέρα του Νικολίτσα, στη σύζυγό του Νικολίτσα, στα παιδιά του Κώστα, Ανδρέα, Βασίλειο, Φροσύνη, στα αδέλφια του Παρασκευή (Βιβή), Αικατερίνη (Ρίνα), Ανδρέα, Ιωάννη και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας.


Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΝΟΤΕΝΩΝ ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΗΣΤΑΡΧΟ ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟ

Επιμέλεια συλλογή Ηλίας Τουτούνης
Επάνω στο Ερύμανθο (Ωλονό) και στον νότιοδυτικό βραχίονα στο λεγόμενο Σκιαδοβούνι ή Κακοταροβούνι, ευρίσκεται η Ιερά Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η επονομαζόμενη Νοτενά. Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αρχές του 1901, πέρασε από εκεί και ο επικηρυγμένος και καταζητούμενος λήσταρχος Κώστας Πανόπουλος, από την Κλειτορία (πρώην Μαζέϊκα) Καλαβρύτων. Ηγούμενος εκείνη την εποχή στην εν λόγω μονή ήταν ο παπά- Αρσένιος, κατά κόσμο Αγγελής Τσιγκούνης με καταγωγή από το χωριό Άγναντα (πρώην Σινούζι) Πηνείας, θήτευσε στην Νοτενά επί 40 συναπτά χρόνια. Ο παπά- Αρσένιος Τσιγκούνης όνομα και πράγμα, Τσιγκούνη τον είπανε και την τσιγκουνιά την είχε μέσα στο αίμα του. Σε βάρος του η κοινωνία έλεγε πολλά και διάφορα. Ο λήσταρχος Κωνσταντίνος Πανόπουλος εξομολογείται για την επίσκεψή του στο μοναστήρι:
Εις βάρος του η κοινωνία έλεγε πολλά.
"Φυσικά, δεν γνωρίζω εάν ήσαν αληθή, γνωρίζω μόνον, ότι μίαν Κυριακήν, αφού εξήλθομεν εκ της εκκλησίας και μετέβημεν εις το κελί του, ήκουσα να λέγη προς τον υποτακτικόν του: «Για κύτταξε, έφυγαν οι επισκέπται;» Οι δε επισκέπται ήσαν ένα ανδρόγυνον, το οποίον είχε έλθει από πλησίον εκεί χωρίον δια να προσκυνήση την αγίαν εικόναν και είχε φέρει και την σχετικήν προσφοράν. Εκ της εντολής δε του ηγουμένου λαβών αφορμήν, επληροφορήθην, ότι ούτος ανέμενεν να φύγουν οι δύο επισκέπται, δια να δώση διαταγήν εις τον υποτακτικόν του να στρώση το τραπέζι να γευματίσωμεν. Η πράξις εκείνη του ανελεήμονος ηγουμένου με καστέστησεν έξω φρενών και αμέσως τον δδιέταξα να είπη εις τον υποτακτικόν του να σπεύση και να φέρη τους δύο προσκυνητάς εις το κελί.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

10 Ηλειακά τραγούδια και η ιστορία τους, από την ΤV της Βουλής στην Κουρούτα

Η εκπομπή «ΑΠΟ ΤΟΠΟ ΣΕ ΤΟΠΟ» που διοργανώνει και παρουσιάζει ο μουσικολόγος Χρήστος Παν. Μυλωνάς, του δημοσίου καναλιού της Βουλής των Ελλήνων, επισκέφθηκε τον Δήμο Ήλιδος στις 15 Απριλίου 2018 για να πραγματοποιήσει την εκπομπή με θέμα: «ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΗΛΕΙΑΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ».
Το γενικό πρόσταγμα ως υπεύθυνος διοργάνωσης από την πλευρά του Δήμου Ήλιδας αλλά και από την πλευρά του τηλεοπτικού συνεργείου το είχε αναλάβει εξολοκλήρου ο αγαπητός μας φίλος Ηλίας Τουτούνης και το έφερε εις πέρας με μεγάλη επιτυχία.
Η παραπάνω εκπομπή προβλήθηκε την Κυριακή 6 Μαΐου 2018 και ώρα 12:00, από την τηλεόραση της Βουλής των Ελλήνων.
Ξεκινούσε από την μαγευτική Κάπελη και είχε βασικό κορμό την κεντρική πλατεία της Κουρούτας με τη συμμετοχή εκπροσώπων συλλόγων, μελών χορευτικών συγκροτημάτων, αλλά και εκατοντάδων επισκεπτών.
Στα τριήμερα γυρίσματα η κάμερα «αποτύπωσε» τη δράση αρκετών πολιτιστικών και λαογραφικών συλλόγων, που υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή, οι υπεύθυνοι των οποίων έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους..
Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων περιλαμβάνονται πλάνα από αξιοθέατα του Δήμου, όπως αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, ναούς, φυσικές ομορφιές, τεχνητά έργα, συνεντεύξεις, τραγούδια και χορούς από την Ηλεία!
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ (Από τον Η. Τουτούνη)
1). ΤΡΙΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΣΤΟ ΧΛΕΜΟΥΤΣΙ
Το τραγούδι αναφέρεται στο έτος 1825, στην εποχή της εισβολής του Ιμπραήμ πασά στον Μοριά και στην μάχη που έγινε στο μοναστήρι της Σκαφιδιάς.

Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Οι αχόρταγοι της Ολυμπίας

Το ζήσαμε και αυτό Πρωτομαγιάτικα! Όλα δικά τους τα θέλουν τελικά οι αχόρταγοι εκεί στην Ολυμπία. 
Μία μόνο γιορτή το χρόνο μας άφησαν στα ορεινά και τη σαμποτάρουν ή αν θέλετε τη θέλουν και αυτή δική τους.
Αντί να πάρουν το δρόμο προς τα βουνά, προς το εξαίσιο δάσος της Φολόης, να ανασάνουν, να ανοίξουν τα πνευμόνια τους και να βοηθήσουν έστω για μία μέρα τις τοπικές κοινωνίες που στενάζουν, διοργάνωσαν φέτος δική τους γιορτή.
Δεν τους φτάνουν οι χιλιάδες των τουριστών που τους επισκέπτονται καθημερινά, οι δεκάδες εκδηλώσεις που έχουν όλο το χρόνο και ακόμη περισσότερες το καλοκαίρι στα θέατρα Φλόκα και Δρούβα, θέλουν να αρπάξουν και τη γιορτή της Πρωτομαγιάς από τους φτωχούς Καπελίσιους.
Ανάρρωνα, την ημέρα της Πρωτομαγιάς, από ένα μεγάλο χειρουργείο και δεν είχα τη δυνατότητα επικοινωνίας.
Μ´επισκέφτηκε λοιπόν στο νοσοκομείο, ένα «τσακάλι» της ορεινής Ηλείας, που ήθελε με οποιοδήποτε κόστος, ορεινό δήμο, (τότε με τον Καλλικράτη), αλλά εμείς οι Αντρωναίοι, οι Κουμαναίοι, οι Γιαρμεναίοι, και πολλοί άλλοι, ντριτσινάγαμε να πάμε στα Ολύμπια, να αρπάξουμε και εμείς λίγη από τη δόξα τους.
Ξέρεις μου λέει, αυτοί οι άπληστοι στην Αρχαία Ολυμπία έχουν εκδήλωση σήμερα με το Λάλεζα και για να το καλύψουν, έχουν βάλει μπροστά κάποιους συλλόγους.
Τι το ήθελε και το ‘πε, μου ανέβηκε η πίεση και έβγαλα σπυριά!
Θα γράψω λέω στον επισκέπτη μου, θα γράψω και θα τους «κράξω».
Όχι, μου απαντά, μην ανακατεύεσαι, δεν θα βγάλεις άκρη, αντίθετα θα βρεθούν κάποιοι «πονηροί» να σε πουν και γραφικό.
Το σκέφτηκα και περίμενα μερικές μέρες, μήπως και αποφασίσει κανένας «τολμηρός» να μιλήσει, να γλυτώσω και ‘γω τη σύγχυση, αλλά πού;
’Ακρα του τάφου σιωπή! Όλοι την «ουρά στα σκέλια»! 
Το ακούσατε πατριώτες στο Κούμανι, Γιάρμενα, Λάλα, Μποκοβίνα, Αντρώνι, Πανόπουλο, Κακοτάρι και τ’ άλλα χωριά;
Κλαπατσίμπανα σε σας, ορχήστρα με Λάλεζα στα Ολύμπια!
Λυπάμαι περισσότερο για τους φίλους Κουμαναίους που η γιορτή τους όντως θέλει υποστήριξη. Αντίθετα η γιορτή στο πικ-νικ του Λασιώνα την Πρωτομαγιά, (ότι και να κάνουν οι Ολύμπιοι) θα συγκεντρώσει τη μισή Πάτρα, την Αμαλιάδα, τον Πύργο και όλα τα περίχωρα.
Αυτά φίλοι μου, μέχρι τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση και ευελπιστώ, εμείς οι Ορεινοί να έχουμε βάλει πλέον μυαλό, να πάρουμε των ομματιών μας για ορεινό δήμο και οι Ολύμπιοι… βουρ με το καλό για Πύργο...να καταλάβουν και αυτοί «τι εστί φυστίκι»!
Κώστας Παπαντωνόπουλος Μάης 2018
Πρωτομαγιά στην Κάπελη  (Αγία Τριάδα) 2018

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Ευφροσύνη Ν. Πανούτσου 1930 – 2018

Έφυγε στις 2.05.2018 Ευφροσύνη χήρα +Νικολάου Πανούτσου (Τσιμπούκα) που γεννήθηκε πριν 88 χρόνια στο Αντρώνι.
Η Κηδεία της θα γίνει σήμερα Πέμπτη 3.05.18 στις 13.00 στη γενέτειρά της.
Στα κορίτσια της Γεωργία, Μάχη, Ασημίνα, Κωστούλα, Πανωραία, στα αδέλφια της και σε όλους τους συγγενείς της εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Ευχαριστούμε τον Παύλο Ν. Πανούτσο για τις πληροφορίες.
Η θειά Φροσύνη ήταν κόρη του Θεοδόση Συλάιδου και αδέλφια της είναι ο Νίκος (Νικολός), ο Κωνσταντίνος (Ντίνος) που ζει στη Γερμανία, η Μαρία και ο Γιώργος (Τζάκ) που έφυγε στις 14.02.2011.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Κάγκελα, μια ιδιαίτερη τεχνοτροπία στην Ορεινή Ηλεία

Κάγκελα, σκάλες, χαγιάτια και μπαλκόνια στην Ορεινή Ηλεία

Τα παλιά πέτρινα κτίρια της Ορεινής Ηλείας, αποτελούν υπόδειγμα αρχιτεκτονικής, ωστόσο κάποια απ’ αυτά έχουν αφεθεί στην μοίρα τους και έχουν καταντήσει «γέρικα κουφάρια», που χρόνο με το χρόνο αργοπεθαίνουν, γκρεμίζονται και κανείς από τους αρμόδιους, Δήμοι ή υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, δεν ενδιαφέρονται για την τύχη τους.
Αντρώνι_το_σπίτι_του_Κάνταλου
Θα μπορούσαμε όλοι να συμβάλλουμε ατομικά ή συλλογικά με μηδαμινό σχεδόν κόστος και παράλληλα να δώσουμε στους ιδιοκτήτες τους να καταλάβουν, ότι τα κτίρια που διαθέτουν, εκτός από την τεράστια κατασκευαστική αξία που έχουν, είναι σημείο αναφοράς των κατοίκων, αλλά και πόλος έλξης επισκεπτών, πολιτισμών και εποχών.
Τα παραπάνω, εφαρμόστηκαν κατά κάποιον τρόπο στους γειτονικούς μας νομούς, κυρίως στα χωριά της Μεσσηνίας και έτσι διασώθηκαν αρκετά κτίρια είτε εφαρμόζοντας στην τοιχοποιία τους λεπτό στρώμα σενάζ, είτε τοποθετώντας τσίγκους στις στέγες τους για την απομάκρυνση της υγρασίας.

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Γεωργία Τσούλη (Κανελλακοπούλου) ‎1938-2018



Έφυγε σήμερα το πρωί 22.04.2018 η Γεωργία Τσούλη (Κανελλακοπούλου) χήρα του Θανάση (Τρικόκη) ,που γεννήθηκε πριν 80 χρόνια στο Αντρώνι.
Η κηδεία της θα γίνει αύριο Δευτέρα στις 15.00 στη γενέτειρά της.
Στα παιδιά της Κώστα, Γιάννη, Μαρία, στα αδέλφια της Παναγιώτη, Αθανασία, Αργύρη, Ευγενία και σε όλους τους συγγενείς της εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Η Γεωργία ύστερα από το θάνατο του αγαπημένου της συντρόφου Θανάση, που έφυγε στις 9 Νοεμβρίου 2013, συνέχισε να λειτουργεί το καφενείο από πολύ μπονόρα, όπου ήταν το απάγκιο για αρκετούς ηλικιωμένους συμπατριώτες, το σημείο άφιξης του ταχυδρόμου αλλά και το πρατήριο σιγαρέτων και άρτου.
Ήταν πολύ εργατική, καλή μάνα μια καλοσυνάτη γυναίκα που μεγαλώσαμε στη ίδια γειτονιά.
Ήταν κόρη του Λάκη Κανελλακόπουλου - Καλιγάρη και της Μαρίας του Πιπέρη από το Κούμανι.
Θυμάμαι το γάμο της και συγκεκριμένα το ατύχημα του αδελφού της Παναγιώτη (με το δυναμίτη) στην εξέλιξη του γλεντιού.
Τα παρατσούκλια που την συνόδεψαν στην ζωή της ήταν: Λίζα και Μούργα.

Η Γιωργία ήταν αθόρυβος άνθρωπος, τόσο όσο και το περπάτημά της. Τη θυμάμαι αδύνατη, πάντα με μαντήλι δεμένο πίσω. Για ένα διάστημα κουβαλούσε μεγάλο βάρος στις πλάτες της, αφού πέρα από τους μεσόκοπους που είχαν στέκι για δηλωτή το καφενείο της, σε καθημερινή βάση, έπρεπε να εκσυγχρονιστεί και να φτιάχνει και φραπέ (καφές πολυτελείας για το χωριό εκείνη την εποχή), αφού εκεί σύχναζαν και οι νεολαίοι του χωριού. Τη θυμάμαι να γυρίζει το καλοκαίρι μεσημεριάτικα από το θέρο αγνώριστη,  με κατάμαυρα μούτρα από τα χερόβολα, μ´ ένα ανοιχτόχρωμο πουκάμισο του Θανάση, ν´ ανοίγει κατευθείαν το μαγαζί και μ´ ένα σέικερ στο χέρι να ετοιμάζει καφέδες.
Καλό Ταξίδι Γεωργία!
Τάδε έφη ένας μεσήλικος νέος της τότε εποχής.
Βίντεο με τη Γιωργία από τις αποκριές του 2013

Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

1986, Μ. Παρασκευή στο Αντρώνι


Ήταν Μεγάλη Παρασκευή, όταν μάθαμε ότι το ραδιενεργό νέφος (Καίσιο 137) από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ άρχισε να εισέρχεται στην Β. Ελλάδα, το πρωί της 2ας Μαΐου του 1986. Ο εφιάλτης συνέχισε να εξαπλώνεται στην Ελλάδα και το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου 3 Μαΐου του 1986 την κάλυψε ολάκερη, με διαφορετικές εντάσεις ανά περιοχή και ώρα. Η ραδιενεργός μόλυνση εντάθηκε την Δευτέρα του Πάσχα και παρέμεινε πάνω από τη χώρα μας τουλάχιστον μέχρι την 9η Μαΐου του 1986. 
Εκεί κοντά στο Θεριστή, περίμενα να γεννηθεί ο Μιχάλης μου και έτρεχα σαν τρελός στα φαρμακεία και στα super market, να βρω πρώιμα γάλατα που δεν θα είχαν επηρεαστεί από το κακό που βρήκε τον τόπο. Αυτή η εξάπλωση της ραδιενέργειας δημιούργησε πολλά προβλήματα στη χώρα μας και κυρίως στη Β. Ελλάδα. Τα σημάδια αυτής της κατάρας που «θερίζει» συνεχώς, είναι σήμερα πιο έντονα σε αρκετούς από εμάς που υποφέρουμε από τη γνωστή μάστιγα που δημιούργησε η έκρηξη στο Τσερνομπίλ.
Τότε ήταν που είχα αγοράσει τη δεύτερη κάμερά μου, την οποία έστησα στο μπαλκόνι του σπιτιού μου με δυνατό προβολέα που φώτιζε όλο το προαύλιο της εκκλησίας. Η πρώτη ήταν μια βουβή «SUPER 8», την είχα φέρει από την Αμερική και όλες οι ταινίες της χάθηκαν και μαζί ένα μικρό κομμάτι από την ιστορία του χωριού μας.
Κάποιοι δεν είχαν προσέξει τότε ότι είχε στηθεί βίντεο, αλλά πίστευαν ότι φώτιζα την εκκλησία για τον επιτάφιο. Μεταξύ αυτών ήταν και ο μακαρίτης ο Κώστας του Παυλή που μου είπε, «ωραία ήταν η βραδιά με τα φώτα που άναψες». 
Το βίντεο ήταν πολύ μεγάλο καθ´ ότι η εγγραφή διήρκησε όλο το διάστημα της τελετής. Εδώ όμως, θα δείτε μερικά μόνο λεπτά από τον προαύλιο χώρο, πριν την έξοδο του επιταφίου και το μεγαλύτερο μέρος βασίζεται στην περιφορά του γύρω από την εκκλησία.
Πηγαινορχόμουν τότε μέσα-έξω στην εκκλησία, διότι όπως θα θυμούνται κάποιοι «μικροί», αυτό το διάστημα ήμουν και στο ψαλτήρι. 
Στην ταινία φαίνονται τα τότε τσορομπίλια, οι σημερινοί σαραντάρηδες (plus) που ξεκινούσαν την ανάσταση με τα βαρελότα, από την Μ. Πέμπτη. Πρωτοστατούσε και η αφεντιά μου στα βεγγαλικά, αλλά διαφωνούσα κάθετα με το να τρομάζουμε τις γυναίκες και τα μωρά, με αποτέλεσμα να μην «ευλογάει», γυναίκα στην Ανάσταση. Επίσης έχω εκφράσει αρκετές φορές την άποψη, η Ανάσταση να γίνεται εκτός ναού, όπως σε όλη τη χώρα και τα βεγγαλικά να πέφτουν στο ρέμα. Οι παπάδες όμως και όσοι περιστρέφονται γύρω από αυτούς είχαν πάντα άλλη άποψη «για ευνόητους λόγους», όπως είπε και ένας φίλος. Όταν τον ρώτησα τι εννοείς, είπε λακωνικά: και να χαθεί η χαρά του «δίσκου»; Τα συμπεράσματα δικά σας! Είναι ευτύχημα που δεν έχουμε ακόμη κάποιο σοβαρό τραυματισμό ή κάτι χειρότερο, γιατί απλούς τραυματισμούς είχαμε.
Παρατηρούμε με νοσταλγία στο βίντεο τα πειράγματα των συγχωριανών μας, διαπιστώνουμε πόσο κόσμο είχε τότε το χωριό μας και πόσα (και δεν είναι λίγα), από τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουν φύγει. 
Καλή Λαμπρή!
Κώστας Παπαντωνόπουλος Απρίλης 2018

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΩΛΟΝΟΣ» ΣΤΙΣ ΑΣΑΦΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΦΟΡΕΙΑΣ ΠΑΛΑΙΟΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ – ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ                Τετάρτη 28.03.2018

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ                Αριθ. Πρωτ.: 113
ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ»                              

Θέμα: Απάντηση του Συλλόγου «Ωλονός» στις ασάφειες της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας για τα μνημεία του Ερύμανθου.

Ύστερα από τα δημοσιεύματα του Συλλόγου Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Ωλονός» που αναφέρονταν στην προστασία και την ανάδειξη των σπηλαίων του όρους Ερύμανθος, η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας μας πληροφορεί ότι, κλιμάκιό της εκτέλεσε αυτοψία στις 13-14 Σεπτεμβρίου 2017.
Με το από 24.01.18 έγγραφο που μας έστειλαν, δεν κατάφεραν να μας διαφωτίσουν, αφού δε βρήκαν καμία λέξη ή πρόταση για διάσωση ή ανάδειξη των σπηλαίων, αλλά μας μπέρδεψαν περισσότερο με την προχειρότητα και τις ασάφειες που μας διατυπώνουν. Λυπούμαστε ιδιαίτερα που βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αμφισβητήσουμε μια επιστημονική ομάδα, μια δημόσια υπηρεσία, που δεν προσέγγισε με την ανάλογη προσοχή τα αιτήματά μας.
Στα επιχειρήματα που διατυπώνουν δεν μας λένε με σαφήνεια, αλλά με μισόλογα και διφορούμενες απαντήσεις του τύπου, «ήξεις, αφήξεις…», «ναι μεν αλλά…», «είναι μνημεία, αλλά δεν…», «εμπίπτει, αλλά δεν ενδείκνυται για να καταστεί επισκέψιμο» και διάφορα άλλα που θ´ αντικρούσουμε ένα-ένα παρακάτω.
Κύριοι, της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας, μας διαβεβαιώνεται ότι:

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

25η Μαρτίου 1821: Μύθοι, Αλήθειες ή Ψέματα;


Ξεκίνησε ή δεν ξεκίνησε η επανάσταση του 1821 στις 25 Μαρτίου στην Αγ. Λαύρα με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να σηκώνει τη σημαία; Ήταν μύθος ότι τα ελληνικά απαγορεύονταν εκείνη την περίοδο; Τι ρόλο έπαιζε η εκκλησία και γιατί η επανάσταση αφορίστηκε από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’; Η εθνική ιστορία όπως διαμορφώνεται στο σχολείο, εγγράφεται στο πεδίο του «πίστευε και μη ερεύνα».
Τρεις είναι οι βασικοί μύθοι:
Μύθος 1ος : Το κρυφό σχολείο
«Το "κρυφό σχολειό" αποτελεί έναν από τους πιο γοητευτικούς και συνάμα και από τους πιο ανθεκτικούς και πιο διαδεδομένους μύθους της εθνικής μας ιστορίας. Η κριτική που άσκησε ο Αγγέλου, όσο και άλλοι ερευνητές στο μύθο ήδη από τη μεταπολεμική περίοδο καθώς και το ανανεωτικό πνεύμα που επικράτησε στα σχολικά εγχειρίδια από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 είχαν ως αποτέλεσμα τη σταδιακή απάλειψη της αναφοράς του τόσο από τα αναλυτικά προγράμματα όσο και από το σύνολο σχεδόν των σχολικών εγχειριδίων της μέσης και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ωστόσο ο μύθος φαίνεται να ανθίσταται αν όχι και να επεκτείνει τη διάδοση του». Παναγιώτης Στάθης, ιστορικός
«Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος διαμαρτυρήθηκε στον υπουργό Παιδείας Ιωάννη Βαρβιτσιώτη κι εκείνος, προς τιμήν του, όπως αναφέρεται σε έγγραφο των Τμημάτων Δημοτικής και Μέσης Εκπαιδεύσεως του ΚΕΜΕ προς αθηναϊκή εφημερίδα της 21/5/1978 έδωσε αμέσως εντολή, από τα υπό εκτύπωση νέα σχολικά βιβλία να απαλειφθεί η φράση: ‘Σύμφωνα με τα τελευταία πορίσματα της ιστορικής επιστήμης το Κρυφό Σχολειό είναι ένας μύθος και δεν υπήρξε στην πραγματικότητα’, από τη σελίδα 173 της Ιστορίας της Γ’ Λυκείου» φυλλάδιο με τίτλο “Το ‘Κρυφό Σχολειό’” Ι. Μ. Χατζηφώτης, 1978.

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Απρόσμενη επισκεψιμότητα στη σελίδα μας (www.antroni.gr)

Παράλληλα με κάποιες καλές προσωπικές ειδήσεις, παρατηρούμε με χαρά τις τελευταίες μέρες τους μετρητές της σελίδας να ξεπερνούν κάθε προσδοκία μας. Διαβάζουμε απίστευτα νούμερα που ξεπερνούσαν τις 4.000 επισκέπτες της στιγμής.
Φαίνεται ότι, το www.antroni.gr στην πολύχρονη πορεία του, έσπασε το δικό του ρεκόρ επισκεψιμότητας, αφού έχει κατακτήσει την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση, όχι μόνον των ανά τον κόσμο Αντρωναίων αλλά και πολλών φίλων της Ορεινής Ηλείας στην Ελλάδα, την Κύπρο και σε πολλές χώρες, απ’ όλες τις ηπείρους αυτού του πλανήτη.
Χίλιες  περίπου αναρτήσεις με έγκυρα κείμενα, με ενδιαφέρουσες πληροφορίες και στοιχεία και άλλες πολλές που έχουμε διαγράψει για να ελαφρύνουμε τη σελίδα και να την κάνουμε πιο ευέλικτη. Οι αναρτήσεις συνοδεύονται πάντα από φωτογραφικό υλικό, σύγχρονο και παλιό, μέρος του οποίου έχει και συλλεκτικό χαρακτήρα, με ιστορία, λαογραφία, μνημεία και προσωπικότητες από την ζωή και τη δράση της μικρής μας κοινωνίας.
Οι μετρήσεις της σελίδας δεν αποτελούν για μας αυτοσκοπό και όπως θα είχατε διαπιστώσει πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχαν μετρητές τους οποίους επαναφέραμε, ύστερα από  απαίτηση κάποιων φίλων και επισκεπτών, αυτών που μας έστειλαν και φωτογραφίες από την παραπάνω επισκεψιμότητα.
Μας χαροποιεί όμως το γεγονός, το λαμβάνουμε υπόψιν και παρόλα τα σοβαρά προβλήματα υγείας, μας δίνει περισσότερη δύναμη να συνεχίσουμε την ανοδική πορεία πάντα με γνώμονα το αναγνωστικό κοινό και αμετάβλητο στόχο το ποιοτικό, έγκυρο και πρωτογενές περιεχόμενο.

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Ο δικός μας, Ηλίας Τουτούνης σύμβουλος πολιτισμού στο Δήμο Ήλιδας


Χθες, Παρασκευή 9 Μαρτίου 2018 που επικοινωνήσαμε με τον αγαπητό φίλο Ηλία Τουτούνη, μας πληροφόρησε ότι το ίδιο πρωί συμφώνησε με τον Δήμαρχο Ήλιδας κ. Χρήστο Χριστοδουλόπουλο να αναλάβει καθήκοντα άμισθου συμβούλου στο δήμο και να δραστηριοποιηθεί στους εξής τομείς:
α. Την υποστήριξη, προώθηση και ανάπτυξη της λαϊκής παράδοσης και της λαογραφίας στον Δήμο Ήλιδας.
β. Την υποστήριξη στον εμπλουτισμό των λαογραφικών μουσείων που διαθέτει ο Δήμος Ήλιδας.
γ. Τη συμμετοχή, την προώθηση και στην υποστήριξη σε δράσεις και διάφορες εκδηλώσεις του Δήμου Ήλιδας που αφορούν στη αναβάθμιση του ρόλου της λαϊκής παράδοσης και της ιστορίας του τόπου.
δ. Την προώθηση και συμμετοχή του Δήμου Ήλιδας σε λαογραφικά γεγονότα με πανελλήνια, πανευρωπαϊκή και παγκόσμια προβολή.
Εμείς, ευχόμαστε από καρδιάς κάθε επιτυχία στον αγαπητό μας φίλο Ηλία Τουτούνη και είμαστε βέβαιοι ότι εάν υπάρξει πρόσφορο έδαφος, θα ανεβάσει στο μέγιστο επίπεδο τον πολιτισμό και ειδικότερα την λαϊκή παράδοση στο Δήμο Ήλιδας.
Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΗΛΙΔΑΣ

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Χωματόπλινθα, Ωμόπλινθος, Πλίθα, Πλίνθος

ΠΕΤΡΑ ΜΕ ΠΛΙΘΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΑΛΕΑ
Η ΒΙΒΗ ΣΙΝΟΥ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΝΙΚΑΚΗ
Η γενιά μου, που προέρχεται λίγα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου και του μεταπολέμου, είχε την τύχη να ζήσει έστω και λίγο την προ βιομηχανική εποχή, τότε που είχαν την τιμητική τους κυρίως τ´αγνά υλικά που πρόσφερε απλόχερα η γη και η φύση, τότε που στην Ορεινή Ηλεία κατασκεύαζαν τα σπίτια με χωματόπλιθα. Αυτό συνέβη κυρίως στον ορεινό όγκο των χωριών που δεν είχαν κοντά τους πέτρα, όπως είναι το Κούμανι, το Αντρώνι, η Γιάρμενα κλπ.

Το «κόψιμο της πλίθας» έμοιαζε με γιορτή, ήταν σαν πανηγύρι, όπως γινόταν εξάλλου σε κάθε ομαδική εργασία που πραγματοποιήτο στα χωριά μας.
Θα σας μεταφέρω μια δική μου εμπειρία για να σας δείξω τι γινόταν τότε.
Το καλοκαίρι του 1978 θα γκρέμιζα το ξύλινο πάτωμα του σπιτιού μου, στο Αντρώνι. Όταν έφτασε η κανονισμένη ώρα, ήλθαν απρόσκλητα και με τα εργαλεία τους, αρκετά άτομα να με βοηθήσουν.
Έτσι μαζεύονταν σε βοήθεια, σε «ξέλαση»,[1]από συνεταίρους (σέμπρους), φίλους, συγγενείς, μέχρι κουμπάρους, γείτονες, χωριανούς και αλληλοβοηθούνταν σε κάθε εργασία. Ήταν ένα σπουδαίο έθιμο η συλλογική βοήθεια των χωριανών που δυστυχώς έχει εκλείψει πλέον. Όλα σήμερα μετριούνται με το χρήμα.

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Ο λήσταρχος Γιαννακαρώνης και ο εκτελεστής του Παπαντώνης

Οι πρώτοι ληστές και κλέφτες δραστηριοποιήθηκαν στον ελλαδικό χώρο από πολύ παλιά κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας. Στη συνέχεια συμμετείχαν στις νικηφόρες μάχες της απελευθέρωσης του 1821,αλλά σύντομα διαπίστωσαν οι πρώην καπεταναίοι και αγωνιστές, ότι οι προσδοκίες τους διαψεύστηκαν. Την διοίκηση το 1933 της νεοσύστατης τότε χώρας ,την ανέθεσαν οι ξένες δυνάμεις στους Βαυαρούς αντιβασιλείς, οι οποίοι οδήγησαν πολλούς πρώην αγωνιστές να μείνουν ανεπάγγελτοι και να ξαναβγούν «στο κλαρί» για να ξαναγίνουν κλέφτες.
Οι ληστές ήταν έμπειροι μαχητές που πολεμούσαν την εξουσία, λήστευαν αλλά συνήθως έπαιρναν μέρος και στους εθνικούς αγώνες για την απελευθέρωση νέων εδαφών.
Με το πέρασμα των χρόνων η αυταρχική διοίκηση εξακολούθησε να δημιουργεί αδικίες με το να υποστηρίζει τους οικονομικά δυνατούς, με αποτέλεσμα να επιφέρει κοινωνικές αδικίες και να οδηγεί ανθρώπους σε παραβατικές πράξεις.
Άλλες σοβαρές αιτίες που έσπρωχναν κάποιους να βγουν στο βουνό και να γίνουν ληστές, ήταν το οικονομικό αδιέξοδο, η φτώχεια, η ανέχεια που πολλές φορές έφτανε στο σημείο της εξαθλίωσης.
Κατόπιν, αυτό το κράτος με βία, δωροδοκίες, ψευδείς φήμες και ειδήσεις, προσπαθεί να μετατρέψει τον δημοφιλή αρματωλό σε καταδιωκόμενο ληστή.
Οι ληστές ήταν λιγόλογοι και αδίστακτοι. Τιμωρούσαν τον τοκογλύφο, προίκιζαν όμως τα φτωχά κορίτσια, βοηθούσαν τους φτωχούς, τους ανήμπορους και τους αδικημένους, έδιναν χρήματα να γίνουν γιοφύρια, να λειτουργήσουν σχολεία και να χτιστούν εκκλησίες. 
Γνωστοί ληστές ήταν ο Γιαγκούλας, ο Νταβέλης, ο Λελούδας, αλλά και οι δικοί μας που έδρασαν στην Ηλεία, ο Πανόπουλος από τα Μαζέϊκα (Κλειτορία), οι διαβόητοι Τσόλιας και Τσιντώνης, ο Σκαρτσώρας, το δίδυμο Μαντζετάκης από το Σκουροχώρι και ο Αναγνωστόπουλος από τα Γρανιτσέϊκα, ο Μπουκουβάλας και άλλοι.
Ο Γιαννακαρώνης που εξετάζουμε σήμερα, λημέριαζε στα βουνά της Κυπαρισσίας στις αρχές του περασμένου αιώνα και δραστηριοποιείτο στην περιοχή της Τριφυλίας και γενικότερα στη Μεσσηνία. 
Από τις ελάχιστες πληροφορίες που γνωρίζουμε για τον εν λόγω ληστή, φαίνεται πως ήταν από τους πιο σκληρούς και τον έτρεμαν όλοι. Αυτό φαίνεται από την παροιμιώδη φράση που έχουμε διασώσει: 
«Διαταγή Γιαννακαρώνη όξω τ’ άλογο απ’ τ’ αλώνι» 
Εκείνο το διάστημα η συνολική δύναμη του ελληνικού «εν ενεργεία» στρατού ανερχόταν σε 18.000 άνδρες, από τους οποίους οι 8.000 ήταν με απόσπαση στη Βασιλική Χωροφυλακή, στα μεταβατικά αποσπάσματα, στις φρουρές φυλακών, στην τελωνοφυλακή, ακόμη και στην αγροφυλακή.

Ο Δημήτρης Παπαντώνης (Μπούκης) που γεννήθηκε το 1878 στο Αντρώνι, ήταν από αυτούς που κατατάχτηκε να υπηρετήσει και μετατάχθηκε στην Βασιλική Χωροφυλακή. Εκείνο το διάστημα βρέθηκε επικεφαλής αποσπάσματος να κυνηγάει τον επικηρυγμένο ληστή Γιαννακαρώνη που λημέριαζε στα όρη της Κυπαρισσίας (ή Αιγάλεω 1224 μ) στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο. 
Μία μέρα τους ήλθε η πληροφορία για την θέση που κινείτο ο ληστής πάνω από την Κυπαρισσία.
«Τα παλληκάρια τα καλά σύντροφοι τα προδίνουν».

Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

20 άχρονη παραμονή στο Π.Ν. (1969-1989), Φωτογραφίες.

Α/Τ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ 1973 SAN DIEGO CALIFORNIA
ΜΕ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΣΤΟ Π.Ν.



Φωτογραφίες από την 20 άχρονη παραμονή μου αρχικά στο Βασιλικό και κατόπιν στο Πολεμικό Ναυτικό (1969-1989). 
Δημοσιεύω για πρώτη και τελευταία φορά ώστε να πληροφορηθούν οι φίλοι και η δικοί μου άνθρωποι και αυτή την πλευρά της ζωή μου. Στα χρόνια που υπηρέτησα ή αν θέλετε δούλεψα για το Π.Ν δεν επέτρεψα σε κανένα μέλος από την οικογένειά μου να πλησιάσει αυτά τα μέσα.
Οι μονάδες που με σημάδεψαν ήταν οι σχολές ΣΔΥΝ (1969-72), η σχολή μηχανικών, η αποστολή στην Αμερική, η σχολή υποβρυχίων και τα πολεμικά πλοία Α/Τ Κουντουριώτης (αντιτορπιλικό1973-76) και το Υ/Β Κατσώνης (υποβρύχιο 1976-89).
Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες η εμφάνισή μου, δείχνει έναν ανένταχτο τύπο μακριά από στολές, φανφάρες, γαλόνια κλπ.
Από τα 20 χρόνια που υπηρέτησα τα 19 είχα πάντα κάποιους από κάτω αλλά απέφυγα να λερώσω τα χέρια μου με ποινές στερήσεις φυλακίσεις κλπ. Ίσως να ήμουν μία από τις σπάνιες εξαιρέσεις αλλά δεν τόλμησα ποτέ να κάνω αυτό που δεν ήθελα να μου κάνουν. Πίστευα, ότι, ούτε τα ζώα δεν πρέπει να τιμωρούμε πόσο μάλλον τους ανθρώπους που μπορούν να καταλάβουν αν τους μιλήσεις, τους εξηγήσεις και τους «αγγίξεις».
Θα θυμούνται… οι φίλοι και οι συνάδελφοι ότι ήμουν πολύ εργατικός και σχετικά καλός στην δουλειά μου αλλά αυτά δεν μου στερούσαν το δικαίωμα στον χαβαλέ και τις μεγάλες πλάκες που διοργάνωνα με μικρούς και μεγάλους ώστε να απαλύνω τις δυσμενείς συνθήκες επιβίωσης κάτω από τη θάλασσα.
Το υπόλοιπο φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Π.Ν. θα το αναρτήσω ή θα το δώσω στους ανθρώπους που ασχολούνται με την ιστορία του ναυτικού και των υποβρυχίων.