ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «Η ΑΣΤΡΙΝΙΑ»

ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ  «Η ΑΣΤΡΙΝΙΑ»

 

Την πρωτοχρονιάτικη πίτα τους έκοψε, το Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2016 το βράδυ, ο Εκπολιτιστικός & Φυσιολατρικός         Σύλλογος Άγιου Ιωάννη Αμαλιάδας «Η  ΑΣΤΡΙΝΙΑ», στο πολιτιστικό κέντρο του Αγίου Ιωάννη Αμαλιάδας.  Την πίτα ευλόγησε ο εφημέριος του χωριού π. Γιαννακόπουλος Γεώργιος, ευχόμενος χρόνια πολλά και καλή χρονιά στους παρευρισκόμενους. Την εκδήλωση συντόνισε η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του συλλόγου Ζωή Τσούλου. Σύντομο χαιρετισμό απεύθυνε ο δήμαρχος Ήλιδας κ. Χριστοδουλόπουλος Χρήστος, όπου ευχήθηκε καλή χρονιά και διαβεβαίωσε τον σύλλογο, ότι ο δήμος θα βρίσκεται στο πλευρό του, ενώ η πρόεδρος του συλλόγου κα Τουτούνη – Τσούλου Θάλεια, πλαισιωμένη από τα μέλη του Δ.Σ, αναφέρθηκε στο πολιτιστικό έργο και γενικά στις δράσεις, της χρονιάς που πέρασε. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο βουλευτής Ηλείας κ. Κουτσούκος Γιάννης ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Νικολακόπουλος Ανδρέας, και ο πρώην διοικητής πυροσβεστικής Ν. Ηλείας και μέλος του συλλόγου κ. Στασινόπουλος Νικόλαος και πλήθος κατοίκων του Αγίου Ιωάννη και της ευρύτερης περιοχής. Ο σύλλογος μοίρασε αρκετά δώρα, και κέρασε γλυκά, ποτά και αναψυκτικά.

Παναγιώτης Μπαρδουνιώτης (1934-2016)

Έφυγε το Σάββατο 23.01.2016 ο Παναγιώτης Μπαρδουνιώτης (Χαϊδής) που γεννήθηκε πριν 82 χρόνια στο Αντρώνι.

Η κηδεία θα γίνει σήμερα Κυριακή στις 13.00 στη γενέτειρά του.

Στη σύζυγό του Ελένη, στα παιδιά του Νικόλαο, Κωνσταντίνο, Γεώργιο, Αργύριο, Γεωργία, Χριστίνα και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Η ενημέρωση προέρχεται από τον Γιώργο Μαρκόπουλο.

ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΕΠΙΚΟΙΣΜΟΣ ΣΛΑΒΩΝ ΣΤΗΝ ΠΗΝΕΙΑ

Άρθρο του Ηλία Τουτούνη συγγραφέα- λαογράφου

   Η μετοίκηση των Σλάβων στην Πελοπόννησο, φαίνεται να ξεκίνησε τον 6^ο μ.Χ. αιώνα με μικρές ομάδες, οι οποίες σταδιακά αυξάνονταν. Οι Σλάβοι[1] προς αναζήτηση καλλίτερης τύχης και ζωής άρχισαν να εγκαταλείπουν την πατρική τους γη και μ’ όλα τους τα κινητά υπάρχοντα, κυρίως τα ποίμνιά τους, κατέρχονταν προς τα νοτιότερα. Ο νομαδικός βίος και η ποιμενική ζωή τους, βασικά διευκόλυνε στην μετακίνηση αυτή και γενικώς είχε ειρηνικό χαρακτήρα. Τοιουτοτρόπως επέλεξαν και εγκαταστάθηκαν κυρίως σ’ έρημους τόπους, σε κοιλάδες των ποταμών, σε υψώματα, σε πλαγιές βουνών και για αρκετό διάστημα απέφευγαν τα παράλια, διότι εκεί επί μακρό χρονικό διάστημα διατηρούνταν βυζαντινές φρουρές. Οι Σλάβοι δεν ήταν λαός νομαδικός, αλλά είχαν μόνιμη κατοικία και ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία. Όμως, σημαντικό μέρος της ασχολίας των Σλάβων επήλυδων[2], όταν κατέφθασαν στην νότια Ελλάδα, παρέμεινε και η κτηνοτροφία, η οποία ανθούσε κυρίως στις ορεινές περιοχές.

2016 Ευχές

ΤΣΟΥΡΑΣ ΝΙΚΟΣ 1939-2015

Απεβίωσε χθες (20 Δεκεμβρίου 2015) σε ηλικία 76 ετών, ο Νίκος Α. Τσούρας, ο οποίος είχε γεννηθεί το 1939 στο χωριό Αλποχώρι (Χανάκια) της Ηλείας. Tελείωσε το γυμνάσιο στον Πύργο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Ως δικηγόρος εργάστηκε στην Αθήνα και μετέπειτα στον Άρειο Πάγο. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία. Άφησε πίσω του ένα μεγάλο σημαντικό λογοτεχνικό και λαογραφικό έργο, ιδίως στην Ηλεία. Έγραψε ποιήματα, διηγήματα, δοκίμια, κριτικά και άλλα κείμενα στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο της Ελλάδας και του εξωτερικού. Διετέλεσε συνεργάτης της «Πελοποννησιακής Εγκυκλοπαίδειας» και επιμελητής της ύλης του λογοτεχνικού περιοδικού «Η φωνή των νέων» του Πύργου της Ηλείας. Λογοτεχνικά του κείμενα ανθολογήθηκαν από τη «Μοραΐτικη ποιητική ανθολογία», τη «Νεοελληνική θρησκευτική ανθολογία» του Δημ. Σ. Χατζηπέτρου του Νίκου Καράμπελα, τη «Σύγχρονη ποιητική ανθολογία» (1708-1958) του Πάνου Ν. Παναγιωτούνη και Παύλου Π. Ναθαναήλ, τη «Μεγάλη πελοποννησιακή ανθολογία», την «Ανθολογία δικηγόρων ποιητών» του Πάνου Ν. Παναγιωτούνη, την «Πελοποννησιακή λογοτεχνία» («Η λογοτεχνία της Ηλείας») του Κ.Μ. Σταμάτη, κ.ά. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης και βιβλιοκριτικός του λογοτεχνικού περιοδικού «Νέα Εστία» και επιφυλλιδογράφος της εφημερίδας «Η Καθημερινή». Ήταν τακτικό μέλος της «Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών». Ταξίδεψε ακόμη στην Ελλάδα και πολλές χώρες της αλλοδαπής κι έδωσε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα, κυρίως, για πρόσωπα των νεότερων γραμμάτων.

Συνεργαζόμενος με τις εκδόσεις Τάσου Π. Πιτσιλού το 1982 κυκλοφόρησε στην Αθήνα τον τόμο Δοκιμίων «Τα λυχνάρια του Μυκερίνου», το 1984 «η Δεσποτεία του λόγου», και τα ποιήματα  «Καλοκαιρινή Ηρεμία». Το 1986 έκδωσε ένα βιβλίο με «ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ». Η συλλογή αποτελείται από εκατόν πενήντα δύο (152) δημοτικά τραγούδια της Ηλείας (ιστορικά, κλέφτικα, ακριτικά, της αγάπης, του γάμου, της ξενιτιάς, παραλογές, λατρευτικά, μοιρολόγια, του Χάρου, σατυρικά, ναυτικά, μεράκια κ.λπ).  

Πηγή:www.antroni.gr

Χρήστος Παπούλιας (Νταβέλης) 1927-2015, ΚΟΥΜΑΝΙ

Έφυγε σήμερα Κυριακή 20.12.2015, ο Χρήστος Παπούλιας του Δημητρίου που γεννήθηκε πριν 88 χρόνια στο Κούμανι.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Δευτέρα στις 15.00 στη γενέτειρά του.
Στα παιδιά του Δημήτρη, Διονύση, Αγγελική, Γιαννούλα και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας.
Με τον μπάρμπα Χρήστο με συνέδεαν οικογενειακοί δεσμοί από τη αείμνηστη σύζυγό του Γεωργία που ήταν κόρη του Χαντρελή από τ' Αντρώνι.

Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ

Άρθρο του Ηλία Τουτούνη συγγραφέα-λαογράφου

Οι Σουλιώτες, σύμφωνα με τον ιστορικό Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο, κατοικούσαν στο Σούλι,[1] μια αφιλόξενη περιοχή με απόκρημνους βράχους, που ορίζονται από δύο πασίγνωστες βουνοκορυφές, το Κούγκι και την Κιάφα και ήσαν μια μικρή φυλή που αποτελούταν από ένα κράμα μεταξύ Ελλήνων και εξελληνισμένων Αλβανών. Ομιλούσαν κυρίως την Αλβανική γλώσσα και δευτερεύοντα την Ελληνική. Κατοικούσαν σε έντεκα χωριά και ήσαν χωρισμένοι σε αρκετές φάρες, με σπουδαιότερες αυτές των Ζέρβα, Ντόβα, Δημοδράκου, Φωτομάρα, Βέικου, Αρβανίτη, Αρβανιτάκη, Μαλάμου, Τζαβέλα, Μπότσαρη, Νίκα, Κουτσονίκα, Ζέρβα, Δράκου, Δαγκλή, Παλάσκα, Γούση και Καραμπίνη.