Απογραφή 2021 για την Ηλεία από την ΕΛΣΤΑΤ

Τα επίσημα και πλήρως ολοκληρωμένα στοιχεία της απογραφής του πληθυσμού της χώρας το 2021, δημοσίευσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Σύμφωνα με αυτά, ο συνολικός μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας ανέρχεται σε 10.482.487 άτομα, εκ των οποίων τα 5.356.510 είναι γυναίκες (51,1%) και 5.125.977 άντρες (48,9%). Με βάση τα νέα στοιχεία, προκύπτει πως ο συνολικός αριθμός των πολιτών έχει μειωθεί συγκριτικά με την απογραφή του 2011 κατά 3,1%.

Αντίθετα, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου κατέγραψε αύξηση πληθυσμού 6,1%, συγκριτικά με την απογραφή του 2011, ενώ και η Περιφέρεια Κρήτης κατέγραψε πληθυσμιακή αύξηση, αν και οριακή, ύψους 0,2%.

Αναφορικά με τους Δήμους που αποτελούν πρωτεύουσες Περιφερειακών Ενοτήτων, οι 24 κατέγραψαν αύξηση, παρά τη συνολική τάση για μείωση στο σύνολο της επικράτειας, ενώ παρατηρείται αύξηση και σε μια σειρά από Δήμους τουριστικών περιοχών, όπως αυτοί των Ξάνθης, Ιωαννιτών, Λαρισαίων, Χαλκιδέων, Ζακύνθου, Αργοστολίου, Πατρέων, Καλαμάτας, Πειραιώς, Μυτιλήνης, Ικαρίας, Καλυμνίων, Καρπάθου, Κω, Μήλου, Μυκόνου, Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, Πάρου, Ρόδου, Τήνου, Ηρακλείου, Αγίου Νικολάου, Ρεθύμνης και Χανίων.

Διονύσης Π. Σίνος 1950 - 2022

Έφυγε από κοντά μας χθες 8.11.2022, ο Διονύσης Σίνος του +Πάνου και της +Σοφίας που γεννήθηκε πριν 72 χρόνια στο Αντρώνι.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 16.00 στη Θεσσαλονίκη.

Στην σύζυγό του, στον γιό του και στην κόρη του, στα αδέλφια του Κώστα (Μερεμέτη) και Βασίλη και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.

Ευχαριστούμε για την ενημέρωση τους φίλους Γιώργο Μαρκόπουλο και τον κυρ Νίκο Λαμπαδά.

Η φωτογραφία προέρχεται από ομαδική που είχαμε ξαναδημοσιεύσει εδώ με τους συνομηλίκους του Φώτη Μπαντούνα, +Γεώργιο Κότσαλη, +Βασίλη του. Κοτσαρίνη, Λάμπη του  Κοντογούρι και τον Σάκη.

 

Άμφια ιερέως για το Λαογραφικό μας Μουσείο

Γτάφει, ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας σχετικά με το Λαογραφικό μας Μουσείο σας είχαμε προϊδεάσει σχετικά με μία συγκινητική ιστορία τριών ευαίσθητων παιδιών από γειτονικό μας χωριό και την αγωνία τους προκειμένου να εναποθέσουν τα άμφια του αείμνηστου πατέρα τους στο μουσείο μας.

Πρόκειται για τα αδέλφια Μαρία, Δημήτρη και Ανδρέα Παρασκευόπουλο από την Νεράιδα Ηλείας.

Βιογραφικό του αείμνηστου εφημέριου Σπυρίδωνα Παρασκευόπουλου (1941 - 2022).

Ο πατήρ Σπυρίδωνας γεννήθηκε την 14η Μαΐου του 1941 στην Νεράιδα Ηλείας στον τόπο που αγάπησε και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Γονείς του ήταν ο Κωνσταντίνος Παρασκευόπουλος και η Θεοδοσία που έφεραν στον κόσμο άλλα δύο παιδιά. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του Σπύρου ήταν φτωχικά με την ευθύνη να προσέχει τα μικρότερα αδέλφια του εκείνα τα σκληρά χρόνια, δουλεύοντας ακούραστα από τα αθώα του παιδικά χρόνια, στην γη που τόσο αγάπησε παρέα με τα ζώα του και αδυνατώντας λόγω των τότε κακουχιών να τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο.

Προτίμησε να ασχοληθεί με τις γίδες το γάιδαρο και το άλογο του και να φροντίζει τα μικρότερα του αδέρφια Γεώργιο και Βασίλειο ώστε να σπουδάσουν με τον ίδιο να γίνει γέφυρα βοήθειας για την βελτίωση της ζωής όλων.

Το 1970 παντρεύτηκε την Μαρία Δημητρακοπούλου, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Κωνσταντίνο, την Μαρία τον Δημήτρη και τον Ανδρέα. Ο κατά κόσμο Σπύρος για εκείνη την εποχή, υπήρξε και στα παιδιά του ένας καλός πατέρας, που τα μεγάλωσε με μόχθους και κόπους και παράλληλα να τα διδάσκει να είναι τίμια και να δείχνουν περισσή αγάπη για τον συνάνθρωπό τους.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΠΕΘΕΡΙΑ...!

 Αυτοσχέδιο τραγούδι των συμπέθερων: "ΕΛΑ ΕΔΩ ΣΥΜΠΕΘΕΡΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΣΙΓΑΡΟ...."

Τραγουδούν: Ο αείμνηστος Βασίλης Πανούτσος από το Αντρώνι και ο Γιάννης Μάντης από τα Λαβδαίϊκα Αμαλιάδας. Διακρίνεται και ο αείμνηστος γλετζές και φίλος Χρήστος Ζεύλας!

Καταγραφή στο Σώστι Αμαλιάδας την Πέμπτη 28-1- 2010.

Βίντεο Κώστας Παπαντωνόπουλος και Ηλίας Τουτούνης

Με την «πάσα» που μας έδωσε ο Ηλίας στο facebook θα θέλαμε να σας πούμε διό λόγια για την συνάντηση μας εδώ, ύστερα από χρόνια…, με τον μπάρμπα Βασίλη Πανούτσο.

Όταν μας είδε εκεί με τα συμπράγκαλα (κάμερες τρίποδα κλπ) αδυνατούμε να περιγράψουμε την έκπληξη του, την χαρά του ή την ντροπή του που ένα ολόκληρο χωριό ανέχτηκε την εξορία του για πολλά πολλά χρόνια…!

Από εκεί…, και σε λίγο χρόνο από αυτή την εκπληκτική συνάντηση, ένα «ντάλα μεσημέρι» πίναμε καφέ στην πλατεία στο Αντρώνι.

Έκτοτε κάναμε πολλά…που εν καιρώ θα παρουσιάσουμε αλλά το πιο σπουδαίο ήταν να τον καταγράψουμε να χορεύει στην πλατεία με τον αείμνηστο γιο του Κώστα που μας έφυγε πολύ νωρίς.

Υγ παρακαλούμε τους απογόνους…, να μην ακούν τις σειρήνες και να τοποθετήσουν το ταβούλι του στο Λαογραφικό Μουσείο όπως ήταν η επιθυμία του!

Πηγή: www.antroni.gr

 

 

Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΞΥΛΟΚΟΠΗ….!

Γράφει: ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Μια από τις συλλεκτικές δραστηριότητες του ανθρώπου από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν η προμήθεια (κοπή, συλλογή) καικαυσόξυλων, για τις καθημερινές ανάγκες όπου με αυτά άναβαν φωτιά για μαγείρεμα, για τον φούρνο, για ζέσταμα νερού, για πλύσιμο κ.ά. και κυρίως για την χειμερινή θέρμανση. Η ξυλοκοπή με χειρωνακτικά εργαλεία ήταν χρονοβόρα, κουραστική και επικίνδυνη. Επειδή παλιά τα χωριά είχαν αυξημένο πληθυσμό, οι κάτοικοι για να επιβιώσουν είχαν χρησιμοποιήσει κάθε άκρη της γης που μπορούσε να καλλιεργηθεί. Επίσης η αυξημένη κτηνοτροφία που ήταν και το κύριο επάγγελμα των κατοίκων της υπαίθρου, ήταν εχθρός των δασών διότι τα ζώα δεν άφηναν να αναπτυχθούν μικρά και νέα δένδρα. Όπως προαναφέραμε η πληθώρα των κατοίκων της υπαίθρου χρειάζονταν αρκετά ξύλα για καύση. Επομένως τα ξύλα ήσαν δυσεύρετα και η κοπή τους και η μεταφορά τους στο σπίτι του κάθε ξυλοκόπου ήταν κοπιαστική.

ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΠΟΥ ΠΑΤΑΜΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ ή ΤΕΧΝΗΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ…!

 Συλλογή, καταγραφή και επιμέλεια Ηλίας Τουτούνης

Στον κάθε τοποθεσία που ζούμε, βλέπουμε, πατάμε, εργαζόμαστε και θαυμάζουμε, ο άνθρωπος έχει δώσει ονομασίες, σύμφωνα με την φυσική, τεχνητή διαμόρφωση, με το είδος του εδάφους, με την χλωρίδα, την πανίδα την παραγωγή, τις ιδιαιτερότητες κ.ά.

Παλιότερα οι ξωμάχοι, σωστά έδιναν ονομασίες στις τοποθεσίες και τοιουτοτρόπως με μια μόνο λέξη γνώριζαν την ιδιαιτερότητα του κάθε μέτρου γης. Σε πολλά χωριά θα συναντήσετε διάφορες τοποθεσίες, που έχουν τις ανάλογες ονομασίες.

Σήμερα αυτές οι ονομασίες χάνονται και σβήνουν, σαν τις ηλιαχτίδες την ώρα που πέφτει ο ήλιος. Θεώρησα σωστό ότι πρέπει να καταγράψω και ν’ αποθανατίσω όσες μπορέσω, ώστε να μην χαθούν εντελώς. Σε πολλούς μας, κυρίως στους νέους είναι άγνωστες. Εμείς οι μεγαλύτεροι, που ζήσαμε στα χωριά γνωρίζουμε πολλές εξ αυτών, ασφαλώς δεν γνωρίζουμε από πού προέρχονται οι ονομασίες των.

ΞΕΧΡΟΝΙΑΣΜΑ ή ΣΒΗΣΤΟΚΕΡΙΑΣΜΑ ή και ΚΑΚΟΦΤΥΣΙΜΟ….!

 Καταγραφή Ηλίας Τουτούνης

Με τη λέξη αφορισμός, εννοούμε την εκκλησιαστική ποινή, που επέβαλε παλαιότερα κάποιος ιερέας, δεσπότης, πατριάρχης σε κάποιον για το παράπτωμα που επέπεσε. Ο αφορισμένος, από εκείνη την στιγμή βρίσκεται σε δεινή θέση και, η τιμωρία που νοιώθει πάνω του, είναι γι’ αυτόν ένα μεγάλο αμάρτημα και νοιώθει τύψεις για το υπόλοιπο της ζωής του. ο αφορισμένος αποκλειόταν από την κοινωνία μη δυνάμενος να εισέρχεται σε εκκλησίες, ούτε να παρευρίσκεται έξωθεν αυτών σε ιεροτελεστίες όπως βαφτίσια, γάμους, θανάτους κ.λπ. Κοινωνικά τίθεται σε απομόνωση, εφόσον οι πάντες αποφεύγουν να συναναστρέφονται μαζί του. Αλλά και ο ίδιος με τα όσα φρικτά που του επιφορτίζει ο αφορισμός της εκκλησία, αρχίζει να φοβάται για την ζωή του και αυτός είναι άλλωστε ο σκοπός του αφορισμού, ώστε να συνετιστεί και να επανέλθει στον προηγούμενο έντιμο βίο. Ο αφορισμός διακρίνεται σε ελαφρύ και σε βαρύ.