Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016



ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ                    ΔΕΥΤΕΡΑ 19.12.2016
ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ                Αριθ.Πρωτ.:110
ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ»                                 olonos2010@gmail.com                       

Θέμα: ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΑ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΟΥ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΠΗΝΕΙΟΥ

Το διοικητικό συμβούλιο και τα μέλη του Συλλόγου Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς Ερυμάνθου Φολόης, "ο Ωλονός", ευαισθητοποιημένα για την προστασία της φύσης και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, προτείνουμε στις αρμόδιες υπηρεσίες η τεχνητή λίμνη του Πηνειού ποταμού (φράγμα- ταμιευτήρας νερού), που βρίσκεται στα όρια του Δήμου Ήλιδας και του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης, τοιουτοτρόπως πέρα από την καθιερωμένη λειτουργία της, ως αρδευτικό έργο, να πραγματοποιηθούν διάφορες στοχευόμενες επιστημονικές παρεμβάσεις, ώστε να υπάρχει η ανάλογη υποδομή και ταυτόχρονα να λειτουργήσει και ως υγροβιότοπος, ο οποίος θα παρεμβάλλεται μεταξύ των μόνιμα κατακλυσμένων και των καθαρά χερσαίων περιοχών όπου θα είναι η παρουσία υδροχαρούς βλάστησης και η ύπαρξη υδρομορφικών εδαφών, κυρίως για άγρια μεταναστευτικά πτηνά.  H πανίδα του υγρότοπου, θα πρέπει να είναι η χαρακτηριστική των ελωδών εκτάσεων, που θα φιλοξενεί βατράχια, υδρόβιες χελώνες και νερόφιδα, ακόμη και ζώα όπως ενυδρίδες (κοιν. βίδρες).
Σύμφωνα με τον επίσημο ορισμό της Σύμβασης Ραμσάρ, υγρότοποι είναι φυσικές ή τεχνητές περιοχές αποτελούμενες από έλη με ξυλώδη βλάστηση, από μη αποκλειστικώς ομβροδίαιτα έλη με τυρφώδες υπόστρωμα, από τυρφώδεις γαίες ή από νερό. Οι περιοχές αυτές κατακλύζονται μονίμως ή προσωρινώς με νερό, το οποίο είναι στάσιμο ή ρέον, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό. Σ’ αυτές περιλαμβάνονται και εκείνες που καλύπτονται με θαλασσινό νερό, το βάθος του οποίου κατά τη ρηχία δεν υπερβαίνει τα έξι μέτρα. Η εν λόγω παρέμβαση, αποβλέπει κυρίως στην υποστήριξη των μεταναστευτικών πτηνών, στην φυσική τουριστική ανάπτυξη και στον εμπλουτισμό της άγριας πανίδας μας.

    Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                 ΤΟ Δ.Σ.
Παπαντωνόπουλος  Κώστας            Χρονόπουλος Ανδρέας           
                                                   Τουτούνης Ηλίας
                                                   Συλάϊδου Νατάσσα
                                                   Αθανασόπουλος Ανδρέας
                                                   Μπιλάλης Κώστας
                                                   Μαρτζάκλης Θοδωρής

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΣΤΟ ΝΑΟ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΔΑΦΝΙΩΤΙΣΣΑ Ή ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ                          Τετάρτη 14.12.2016
ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ                    Αριθ.Πρωτ.:109
ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ»
Θέμα: ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΣΤΟ ΝΑΟ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΔΑΦΝΙΩΤΙΣΣΑ Ή ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ

Μετά από παρέμβαση του Συλλόγου Ωλονός,  η Παναγία ή Παναγίτσα η Δαφνιώτισσα, παίρνει τον δρόμο για την αποκατάσταση των ζημιών που είχε υποστεί από τους σεισμούς.
Ο σύλλογος Ωλονός είχε φέρει το θέμα στη δημοσιότητα στις 20 Ιουλίου 2015. Εν συνεχεία το προόθησε στο ελληνικό κοινοβούλιο με επερώτηση, η βουλευτής Ηλείας κ. Γεωργοπούλου-Σαλτάρη. Έκτοτε ευαισθητοποιήθηκαν οι αρχές και σήμερα στο μνημείο γίνονται εργασίες αποκατάστασης.

Πρόεδρος                                        Γραμματέας
Παπαντωνόπουλος Κων/νος             Τουτούνης Ηλίας
olonos2010@gmail.com
6977223610

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016

Ταξιδιωτικά-περιηγητικά: Ιστορίες για δράκους από τα Λάμπεια όρη



 (27  χρόνια πριν)


Χάρτης της ΒΔ Ηλείας και μέρους της Αχαΐας. Σε κύκλο χωριά κατά μήκος της διαδρομής από τραγανό ως την Κρυόβρυση, παράλληλα με τον ρου του Πηνειού ποταμού
Στο πλαίσιο μιας έρευνας για τις εγκαταστάσεις  νομάδων  και ημι-νομάδων κτηνοτρόφων  στην Ηλεία, είχα επισκεφθεί με το DCV αρχές της δεκαετίας του 1990 και μια μόνιμη, οικογενειακή  εγκατάστασή τους  στα πρώην χειμαδιά, λίγο έξω από το χωριό Τραγανό. Η εγκατάσταση αυτή αποτελεί  έναν μικρό συνοικισμό, που φέρει το όνομα της οικογένειας, με την κατάληξη «-έικα» . Τον αποτελούσαν τέσσερα αδέλφια με τις οικογένειές τους και τις οικογένειες κάποιων από τους μεγαλύτερους  γιους τους, με την πατριαρχική οργάνωση της διευρυμένης οικογένειας, με οικονομικό και «διοικητικό» αρχηγό τον γεροντότερο από τους τέσσερις αδελφούς. Είχα συσχετισθεί αρκετές ημέρες μαζί τους και είχαμε περάσει πολλές ώρες, κυρίως με τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια (μακαρίτες πλέον) που είχαν περισσότερο χρόνο ελεύθερο από τις δουλειές, με αφηγήσεις από την κτηνοτροφία και την ημι-νομαδική, μεταβατική από τον κάμπο στο βουνό,  παλιότερα ζωή τους και με ιστορίες από το πήγαιν’-έλα από το ορεινό χωριό τους, την Δερβινή (σήμερα Κρυόβρυση) πάνω στον Ερύμανθο/Ωλονό  προς τα χειμερινά λιβάδια στη βόρεια Ηλεία και τ’ ανάπαλιν. Μόνιμοι κάτοικοι στον κάμπο πλέον, νοσταλγούσαν το ορεινό χωριό τους και έφερναν πάντα την κουβέντα σε αυτό, αναπολώντας τα παιδικά τους χρόνια όσο και τα καλοκαίρια στα θερινά λιβάδια, τις ένδοξες , κατ’ αυτούς, ληστρικές δραστηριότητες ντόπιων ληστών (Πανόπουλος κ.ά) στην περιοχή, που τους εκτιμούσαν και τους αναδείκνυαν ως ισότιμους με τους Μοραΐτες ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης. 

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2016

Ιωάννης Κ. Ροδόπουλος (1957-2016)

Έφυγε ο Γιάννης Ροδόπουλος του Κωνσταντίνου (Μπαλή) που γεννήθηκε πριν 59 χρόνια στο Αντρώνι.
Η κηδεία του γίνεται σήμερα Τρίτη 29.11.2016 στη Νέα Υόρκη (Η.Π.Α.)
Στα αδέλφια του Νίκο, Γιαννούλα και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας.
Ο Γιάννης σε ηλικία εννέα ετών έφυγε από το χωριό για τη μακρινή Αμερική. Ακολούθησε μαζί με την μητέρα και τα αδέλφια του τη μοίρα του πατέρα του Κώστα Ροδόπουλου για ένα καλύτερο μέλλον.

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016

ΚΛΙΝΔΙΑ: Χαρίκλεια Χ. Σταυροπούλου (1931-2016)

Έφυγε χθες Κυριακή 13.11.2016 η Χαρίκλεια (Τσούλη), σύζυγος Χριστόδουλου Σταυροπούλου που γεννήθηκε πριν 85 χρόνια στο Αντρώνι.
Η κηδεία της θα γίνει σήμερα Δευτέρα στις 11.00 στο Κλινδιά.
Στα παιδιά της Γιάννη, Γιώργη, Νικολίτσα και σε όλους τους συγγενείς της εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας.
Η Χαρίκλεια ήταν κόρη του Τρικόκη και αδελφή του Θανάση Τσούλη. Ο γιός της ο Γιάννης, έχει την μεγάλη ταβέρνα στην Πέρσαινα.
Για την ενημέρωση, τις ευχαριστίες μας στον φίλο Γιώργο Μαρκόπουλο.

ΠΗΓΗ:http://antroni.gr/index.php/o-topos-mas/meletes-pnevmatika/vivlia-entypa/vivlia-toy-topou-mas/1453-klindia-xarikleia-x-stavropoylou-1931-2016

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ’’ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ’’


ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ’’ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ’’ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ 1819 ΜΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ 
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΔΑΣKΑΛΟΣ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ AΛΛΑΖΕ ΤΑ ΒΑΦΤΙΣΤΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.(Λυσίας, Θαλλής, Χείλων )
Το ιστορικό ’’ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ’’ ιδρύθηκε από τον δάσκαλο του γένους και πολιτικό Λυκούργο Κρεστενίτη. Το 1819 ύστερα από επέμβαση του Πατριαρχείου το Σχολείο Πύργου έκλεισε επειδή ο Κρεστενίτης κατηγορήθηκε ότι άλλαζε τα βαφτιστικά ονόματα των μαθητών του και τους έδινε Αρχαία Ελληνικά ονόματα. Όταν πήγαινε στο σχολείο κάποιος νέος μαθητής ο Κρεστενίτης, παρουσία των συμμαθητών του έλεγε: Ιδού τώρα δεν είναι το όνομα σου Παύλος, Πέτρος ή Ιωάννης, αλλά Θαλής, Λυσίας, Θεμιστοκλής κλπ. Και ο ίδιος άλλαξε το βαφτιστικό του όνομα Αντώνιος και πήρε το όνομα του Σπαρτιάτη Βασιλιά ΛΕΩΝΙΔΑ τον οποίο και θαύμαζε. Επειδή το Εβραιοχριστιανικό κατεστημένο του Πύργου προγραμμάτιζε να τον δολοφονήσει, ο μεγάλος αυτός αγωνιστής για να γλυτώσει την ζωή του, εγκατέλειψε τον Πύργο και επέστρεψε μετά την κήρυξη της επανάστασης. Το κλείσιμο του σχολείου Πύργου ήταν αποκλειστικό έργο της εκκλησίας. Τότε στον Πύργο δεν κατοικούσαν Τούρκοι εκτός από τον Ζαπίτη και μερικές υποτακτικές του οικογένειες. Οι Τούρκοι δεν επενέβαιναν στις εσωτερικές υποθέσεις των Ελλήνων, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η είσπραξη των φόρων και το μπαξίσι.

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

Αργύρης Συλάιδος του Δημητρίου (1940-2016)

Έφυγε σήμερα Παρασκευή 4.11.2016 ο Αργύρης Συλάιδος (του Κίτσου) που γεννήθηκε πριν 76 χρόνια στο Αντρώνι.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο το μεσημέρι 14.00 στη γενέτειρά του.
Στη σύζυγό του Αθανασία, στα παιδιά του Γιώτα, Δημήτρη, στον αδελφό του Χρήστο και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
Ο Αργύρης στις 5.06.2011 έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έκτοτε η υγεία του δεν αποκαταστάθηκε. Ήταν άνθρωπος ευγενής, μετριόφρων, ήρεμος, συνετός, φιλήσυχος, και καλός οικογενειάρχης, ένας αγωνιστής της ζωής. Τον θυμάμαι απ’ όταν ήμουν τσορομπίλη αφού είχε στενές φιλικές σχέσεις με τον παππού μου τον γέρο Πλιέγκα. Τον θυμάμαι επίσης, όταν δούλευε στο νταμάρι, στην εταιρία που έφτιαχνε την «Ε.Ο. 111». Η δουλειά του ήταν να κρέμεται και να τρυπάει με το κομπρεσέρ τους βράχους του λατομείου, να συνδέει το δυναμίτη με το φιτίλι και το καψούλι και σχεδόν κάθε απόγευμα να κάνει τον μπουρλοτιέρη για πολλά χρόνια. Από κει προμηθευόμαστε (κλέβαμε) υλικά για τα βεγγαλικά το Πάσχα ή για ψάρεμα στα ποτάμια. Μου είχε εκμυστηρευτεί ότι είχε περάσει ειδική εκπαίδευση στην Πάτρα για αυτή την επικίνδυνη δουλειά του φουρνελά. Στο νταμάρι δούλεψε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και τελείωσε στις αρχές τις δεκαετίας του 70. Συνέχισε όμως να εργάζονται και σε διάφορα άλλα λατομεία ανά την Ελλάδα. Ο Αργύρης τα τελευταία χρόνια ήταν πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού στο Αντρώνι και παράλληλα ασχολείτο και με τα κοινοτικά-δημοτικά.